نقش نخبگان ایرانی درتثبیت در حکومت ایلخانان مغول

نقش نخبگان ایرانی در تثبیت حکومت ایلخانان مغول، یکی از مهم ترین عوامل دوام و مشروعیت این حکومت در ایران به شمار می رود. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی، تلاش دارد تاثیر نخبگان در ابعاد سیاسی، اداری، اقتصادی، فرهنگی، مذهبی و روابط بین الملل ایلخانان را بررسی کند. یافته ها نشان می دهد که نخبگان ایرانی با تجربه تاریخی و دانش اداری خود، ساختارهای حکومتی و نظام های مالیاتی را بازسازی کردند، سلسله مراتب اداری را سامان دادند و از فروپاشی نهادهای حکومتی جلوگیری نمودند. علاوه بر این، فعالیت های فرهنگی، آموزشی و مذهبی آنان، مشروعیت اجتماعی و فرهنگی حکومت تازه را تقویت کرد و انسجام جامعه را در شرایط پیچیده ایجاد نمود. نخبگان همچنین در هدایت سیاست خارجی، مذاکره با قدرت های منطقه ای و مدیریت تعاملات بین المللی نقش موثری داشتند و از بروز بحران های امنیتی و سیاسی جلوگیری کردند. مطالعه این دوره تاریخی نشان می دهد که موفقیت حکومت ایلخانان بدون مشارکت فعال نخبگان ایرانی تقریبا غیرممکن بوده است و آنان به عنوان واسطه میان قدرت مغول و جامعه ایرانی، نقش حیاتی در تثبیت سیاسی، اقتصادی و فرهنگی ایفا کردند. نتایج این پژوهش اهمیت بهره گیری از ظرفیت های نخبگان بومی در مدیریت حکومتی و ایجاد ثبات در شرایط بحرانی را برجسته می سازد و نشان می دهد که تجربه تاریخی ایران در دوره ایلخانان می تواند در تحلیل نقش نخبگان در حکومت های دیگر نیز کاربرد داشته باشد.

Keywords:

نخبگان ایرانی , حکومت ایلخانان , تثبیت سیاسی , مشروعیت اجتماعی , روابط بین الملل