تجربه استفاده از آموزش ترکیبی (حضوری–مجازی) در کلاس

تحولات شتابان فناوری اطلاعات و ارتباطات در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با تغییرات بنیادین مواجه ساخته است. یکی از مهم ترین رویکردهای نوین در این زمینه، آموزش ترکیبی (حضوری–مجازی) است که به عنوان مدلی انعطاف پذیر، تلاش می کند از مزایای آموزش حضوری و آموزش مجازی به صورت هم زمان بهره برداری کند. درس کامپیوتر به دلیل ماهیت مهارتی، عملی و فناورانه خود، بستر مناسبی برای اجرای آموزش ترکیبی به شمار می رود. این مقاله با رویکردی توصیفی–تحلیلی، به بررسی تجربه استفاده از آموزش ترکیبی در کلاس کامپیوتر می پردازد و تاثیر آن را بر یادگیری، انگیزه، مشارکت فعال و مهارت های فناورانه دانش آموزان تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهد آموزش ترکیبی می تواند با افزایش تعامل، ارتقای یادگیری عمیق، و تقویت خودتنظیمی، نقش موثری در بهبود کیفیت آموزش کامپیوتر ایفا کند، مشروط بر آن که زیرساخت ها، توانمندی معلمان و طراحی آموزشی مناسبی فراهم شود.

Keywords:

آموزش ترکیبی , آموزش حضوری–مجازی , کلاس کامپیوتر , یادگیری الکترونیکی , فناوری آموزشی , تجربه آموزشی