تاثیر روش تدریس مدل ۵E بر مهارت پژوهشگری دانش آموزان

توسعه مهارت پژوهشگری دانش آموزان به عنوان یکی از اهداف کلیدی نظام های آموزشی نوین، مستلزم به کارگیری روش های تدریس فعال، اکتشافی و یادگیرنده محور است. یکی از الگوهای موثر در این زمینه، مدل تدریس ۵E (درگیرسازی، کاوش، تبیین، بسط و ارزشیابی) است که بر یادگیری اکتشافی و تقویت تفکر علمی تاکید دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر روش تدریس مدل ۵E بر مهارت پژوهشگری دانش آموزان با رویکرد توصیفی و تحلیل مضمون است. جامعه پژوهش شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته، مشاهده کلاسی و تحلیل فعالیت های پژوهشی دانش آموزان گردآوری و با روش تحلیل مضمون تحلیل شدند. یافته ها نشان داد مدل ۵E با تقویت مولفه هایی همچون پرسشگری، فرضیه سازی، جست وجوی منابع، تحلیل داده ها و خودارزیابی پژوهشی، نقش معناداری در ارتقای مهارت پژوهشگری دانش آموزان دارد. نتایج پژوهش بر ضرورت بهره گیری نظام مند از مدل ۵E در برنامه های درسی و آموزش معلمان تاکید می کند.

Keywords:

مدل تدریس ۵E , مهارت پژوهشگری , یادگیری اکتشافی , تحلیل مضمون , دانش آموزان