نقش رسانه ها و فضای مجازی در کنار عوامل خانوادگی بر تربیت و آموزش نوجوانان
Publish place: The First International Conference on New Horizons in Learning Psychology and Education from the Teacher's Perspective
Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 26
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF01_6992
تاریخ نمایه سازی: 25 بهمن 1404
Abstract:
آموزش و تربیت کودکان و نوجوانان یکی از مهم ترین عوامل در رشد فردی و توسعه اجتماعی است که تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله محیط خانوادگی، شرایط اقتصادی، و بسترهای اجتماعی قرار دارد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر وضعیت اقتصادی خانواده، سبک های فرزندپروری، کیفیت محیط مدرسه و تعاملات اجتماعی بر کیفیت آموزش و یادگیری کودکان و نوجوانان است. این تحقیق با استفاده از روش های کمی و کیفی انجام شده و داده ها از طریق پرسش نامه، مصاحبه های نیمه ساختاریافته و تحلیل آماری گردآوری و بررسی شده اند.نتایج تحقیق نشان داد که وضعیت اقتصادی خانواده ارتباط مستقیمی با موفقیت تحصیلی دانش آموزان دارد؛ کودکانی که در خانواده های کم درآمد زندگی می کنند، به دلیل محدودیت های مالی، دسترسی کمتری به منابع آموزشی، کلاس های تقویتی و امکانات کمک آموزشی دارند. همچنین، سبک های فرزندپروری تاثیر قابل توجهی بر انگیزه، خودکارآمدی و عملکرد تحصیلی کودکان دارند؛ والدینی که از سبک مقتدرانه استفاده می کنند، فرزندانی با عملکرد تحصیلی بهتر، مهارت های اجتماعی بالاتر و اعتمادبه نفس بیشتر تربیت می کنند، در حالی که سبک های سهل گیرانه یا مستبدانه می تواند پیامدهای منفی بر انگیزش تحصیلی داشته باشد.علاوه بر این، کیفیت محیط مدرسه و تعاملات اجتماعی نقش مهمی در رشد تحصیلی و روانی دانش آموزان ایفا می کند. مدارسی که از امکانات آموزشی مناسب، فضای یادگیری پویا و معلمان مجرب و حمایت گر برخوردار هستند، موجب افزایش انگیزه تحصیلی، مشارکت کلاسی و احساس تعلق در دانش آموزان می شوند. همچنین، روابط مثبت با همسالان و حمایت اجتماعی، به بهبود سازگاری روانی و عملکرد تحصیلی کمک می کند.بر اساس یافته های این پژوهش، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی و خانواده ها توجه بیشتری به بهبود شرایط اقتصادی، افزایش دسترسی برابر به فرصت های آموزشی، ارتقای آگاهی والدین درباره شیوه های فرزندپروری موثر، و بهبود کیفیت محیط های آموزشی داشته باشند. همچنین، تقویت ارتباط و همکاری میان مدرسه و خانواده، ارائه برنامه های آموزشی برای والدین، و ایجاد خدمات حمایتی برای دانش آموزان محروم می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری و کاهش نابرابری های آموزشی ایفا کند. نتایج این مطالعه می تواند به عنوان مبنایی برای برنامه ریزی های آموزشی و مداخلات تربیتی در جهت بهبود رشد تحصیلی و اجتماعی کودکان و نوجوانان مورد استفاده قرار گیرد.
Keywords:
آموزش و تربیت کودکان , عوامل خانوادگی , عوامل اجتماعی , سبک های فرزندپروری , موفقیت تحصیلی , کیفیت محیط مدرسه , وضعیت
Authors
هنا صفری
دکترا ریاضی
ژاله ترابی
لیسانس حقوق