بررسی نقش گوش دادن فعال معلم در بهبود ارتباط آموزشی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش گوش دادن فعال معلم در بهبود ارتباط آموزشی انجام شد. روش تحقیق توصیفی–همبستگی و جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه بود که به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه مهارت گوش دادن فعال و پرسشنامه کیفیت ارتباط آموزشی بود که روایی و پایایی آن ها تایید شد. نتایج نشان داد بین گوش دادن فعال و کیفیت ارتباط آموزشی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و این مهارت توانست بخش قابل توجهی از واریانس تعامل کلاسی را پیش بینی کند. همچنین گوش دادن فعال با افزایش مشارکت و انگیزش تحصیلی و کاهش تعارضات آموزشی همراه بود. یافته ها بیانگر آن است که تقویت مهارت گوش دادن فعال می تواند به عنوان راهبردی موثر در ارتقای کیفیت تعامل آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

Keywords:

گوش دادن فعال , ارتباط آموزشی , مشارکت دانش آموزان , انگیزش تحصیلی , تعامل کلاسی