بررسی رابطه بین انگیزش تحصیلی و نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری زبان و ادبیات عربی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین انگیزش تحصیلی و نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری زبان و ادبیات عربی انجام شده است. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر نیکشهر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل دادند که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۳۸۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی هارتر و پرسشنامه محقق ساخته نگرش سنجی یادگیری زبان و ادبیات عربی استفاده شد. روایی محتوایی پرسشنامه ها با نظر متخصصان تایید و پایایی آنها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۸۸ و ۰.۸۵ محاسبه گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون های ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که بین انگیزش تحصیلی و نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری زبان و ادبیات عربی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین ابعاد انگیزش تحصیلی شامل انگیزش درونی و انگیزش بیرونی قادر به پیش بینی معنادار نگرش دانش آموزان بودند. بر اساس نتایج این پژوهش، افزایش انگیزش تحصیلی در دانش آموزان می تواند به بهبود نگرش آنها نسبت به درس زبان و ادبیات عربی کمک کند و زمینه را برای یادگیری موثرتر این زبان غنی فراهم آورد.

Keywords:

واژگان کلیدی: انگیزش تحصیلی , نگرش , یادگیری , زبان و ادبیات عربی , دانش آموزان