آموزش معلمان برای استفاده از ابزار های هوش مصنوعی

گسترش سریع ابزارهای هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، نقش معلمان را با تحولات اساسی مواجه ساخته و ضرورت بازتعریف شایستگی های حرفه ای آنان را برجسته کرده است. در این میان، آموزش معلمان برای استفاده آگاهانه، موثر و اخلاق محور از ابزارهای هوش مصنوعی به عنوان یکی از الزامات اساسی ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری مطرح می شود. هدف این پژوهش، تبیین مبانی نظری مرتبط با پذیرش هوش مصنوعی توسط معلمان، الگوهای یادگیری حرفه ای در عصر دیجیتال، معیارهای انتخاب و ارزیابی ابزارهای هوش مصنوعی و چالش های اخلاقی و حرفه ای کاربرد این فناوری در کلاس درس است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با اتکا بر مطالعات و پژوهش های معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که پذیرش موفق هوش مصنوعی در آموزش، مستلزم توجه هم زمان به انگیزش معلمان، خودکارآمدی دیجیتال، حمایت سازمانی و حفظ عاملیت حرفه ای آنان است. همچنین، آموزش معلمان نباید صرفا به مهارت های فنی محدود شود، بلکه باید شامل توسعه سواد هوش مصنوعی، تفکر انتقادی و حساسیت اخلاقی باشد. در نهایت، نتایج پژوهش می تواند مبنایی نظری برای طراحی برنامه های توانمندسازی معلمان و سیاست گذاری آموزشی در حوزه هوش مصنوعی فراهم آورد.

Keywords:

هوش مصنوعی , آموزش معلمان , توسعه حرفه ای , فناوری آموزشی