ارزشیابی کیفی–توصیفی و تاثیر آن بر خودکارآمدی تحصیلی

خودکارآمدی تحصیلی به باور دانش آموزان درباره توانایی های خود برای فهمیدن یا انجام دادن تکالیف درسی دلالت دارد و به عنوان یک عامل انگیزشی فعال کننده ، نیرو دهنده ، نگهدارنده و هدایت کننده رفتار به سوی هدف تعریف شده است . این پژوهش به روش مروری و از نوع کتابخانه ای بر آن است تا به بررسی ارزشیابی کیفی–توصیفی و تاثیر آن بر خودکارآمدی تحصیلی بپردازد. ارزشیابی دانش آموزان یکی از عناصر اساسی در فرایند آموزش و یادگیری است که به معلمان و سیستم های آموزشی کمک می کند تا میزان فهم و پیشرفت دانش آموزان را اندازه گیری کنند. روش های ارزیابی مناسب می توانند اطلاعات مفیدی را درباره عملکرد دانش آموزان ارائه دهند و بهبودهای لازم در فرآیند آموزش و یادگیری را تشخیص دهند . در این راستا ارزشیابی توصیفی با تاکید بر عملکردگرایی شکلی از ارزشیابی تحصیلی تربیتی است که در آن معلم با مشارکت فعال دانش آموز و اولیای ایشان، با استفاده از ابزارهایی، در زمینه تلاش ها، پیشرفت ها و موفقیت های دانش آموزان اطلاعات جمع می کند و با طبقه بندی، تحلیل و تفسیر آن ها، به دانش آموزان کمک می کند بهتر یاد بگیرند و مشکلات یادگیری خود را برطرف کنند.

Keywords:

خودکارآمدی تحصیلی , ارزشیابی توصیفی , دانش آموزان