خلاقیت و حل مسئله در آموزش مهندسی برای دانش آموزان تیزهوش با نیازهای خاص

آموزش مهندسی برای دانش آموزان تیزهوش با نیازهای خاص، فرصتی مهم برای پرورش مهارت های خلاقیت و حل مسئله فراهم می کند. این پژوهش با هدف بررسی مبانی نظری، پیشینه و راهکارهای آموزشی مرتبط با خلاقیت و توانایی حل مسئله در این گروه از دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش به صورت مروری بوده و منابع داخلی و بین المللی مرتبط با خلاقیت، حل مسئله، آموزش مهندسی، ویژگی های شناختی و روانی دانش آموزان تیزهوش با نیازهای خاص مورد بررسی قرار گرفته است.یافته ها نشان می دهند که خلاقیت و مهارت حل مسئله به عنوان دو عامل مکمل، نقش حیاتی در موفقیت تحصیلی و عملکرد علمی دانش آموزان دارند. دانش آموزان تیزهوش با انعطاف پذیری شناختی بالا و توانایی تحلیل مسائل، قادرند راه حل های نوآورانه ارائه کنند، اما بهره مندی کامل از این توانایی ها نیازمند طراحی برنامه های آموزشی هدفمند، پروژه محور و فردمحور است. همچنین ویژگی های روان شناختی مانند رفاه روانی، اعتماد به نفس و حمایت اجتماعی، اثر مستقیم بر توانایی حل مسئله و عملکرد خلاقانه دارند و ایجاد محیط های حمایتی و انگیزشی برای رشد مهارت های شناختی و هیجانی ضروری است.چالش های موجود شامل تفاوت های فردی، کمبود منابع و ابزارهای آموزشی، محدودیت معلمان متخصص و روش های ارزیابی سنتی هستند، در حالی که فرصت ها شامل فعالیت های پروژه محور، بازی محور، تعامل گروهی و استفاده از فناوری های نوین آموزشی است.نتایج پژوهش نشان می دهد که ادغام آموزش مهندسی با فعالیت های خلاقانه و تمرین های حل مسئله، رویکردی جامع و موثر برای توسعه توانایی های شناختی، مهارت های حل مسئله و خلاقیت دانش آموزان تیزهوش با نیازهای خاص فراهم می کند و زمینه ساز شکوفایی استعدادهای آنان در محیط های آموزشی و حرفه ای آینده خواهد بود.

Keywords:

خلاقیت , حل مسئله , آموزش مهندسی , دانش آموزان تیزهوش با نیازهای خاص , انعطاف پذیری شناختی , رفاه روانی , آموزش پروژه محور