هوش مصنوعی و افق های نوین پرورش شخصیت دانش آموز

ظهور و گسترش فناوری های هوش مصنوعی (AI) تحولی شگرف در عرصه های مختلف از جمله تعلیم و تربیت ایجاد کرده است. این پژوهش به بررسی ظرفیت های هوش مصنوعی در گشودن افق های نوین برای پرورش شخصیت دانش آموزان می پردازد. روش: به روش مروری و با تحلیل محتوای کیفی منابع علمی معتبر در بازه زمانی اخیر انجام شده است. یافته ها: یافته ها نشان می دهد هوش مصنوعی از دو مسیر اصلی بر پرورش شخصیت اثر می گذارد: ۱) شخصی سازی یادگیری و کشف استعدادها: با تطبیق محتوای آموزشی با سبک یادگیری، سرعت پیشرفت و نقاط قوت و ضعف هر دانش آموز، زمینه شکوفایی اعتمادبه نفس، خودکارآمدی و مسئولیت پذیری را فراهم می کند. ۲) تربیت اخلاقی و اجتماعی: از طریق شبیه سازی موقعیت های تعاملی و اخلاقی، همدلی، تصمیم گیری اخلاقی و مهارت های همکاری را در دانش آموزان تقویت می کند. همچنین، هوش مصنوعی با ایفای نقش دستیار معلم، امکان بازخورد آنی و پایش مستمر تحول شخصیتی فراگیران را فراهم می آورد. نتیجه گیری: علیرغم چالش های جدی مانند مسائل حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی و خطر تضعیف تعاملات انسانی، هوش مصنوعی پتانسیل بالایی برای تبدیل شدن به ابزاری کارآمد در کنار معلم برای پرورش شخصیت چندبعدی دانش آموزان دارد. تحقق این امر مستلزم طراحی الگوریتم های اخلاق محور و بومی سازی شده با نظارت مستمر مربیان است.

Keywords:

هوش مصنوعی , پرورش شخصیت , تربیت اخلاقی , شخصی سازی یادگیری , دانش آموزان , فناوری آموزشی