تاثیر معنویت درمانی بر کاهش اضطراب و افسردگی نوجوانان دختر مقطع متوسطه

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی معنویت درمانی بر کاهش اضطراب و افسردگی نوجوانان دختر مقطع متوسطه است. طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم یک مجتمع آموزشی در شهر تهران (سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴) بود. نمونه ۳۰ نفره به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد اضطراب و افسردگی بک بود. مداخله معنویت درمانی در قالب ۸ جلسه گروهی ۹۰ دقیقه ای طی چهار هفته برای گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آمار استنباطی (کوواریانس) نشان داد که معنویت درمانی موجب کاهش معنادار نمرات اضطراب و افسردگی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل می شود (p < ۰.۰۵). بر این اساس، معنویت درمانی می تواند به عنوان رویکردی مکمل در کنار مداخلات رایج برای ارتقای سلامت روان نوجوانان به کار رود. یافته ها ضمن تاکید بر ظرفیت بافت های فرهنگی–دینی برای پذیرش و اثربخشی مداخلات معنوی، پیشنهاد می کنند که به ادغام برنامه های معنویت مدار در خدمات مشاوره مدرسه توجه شود.

Keywords:

معنویت درمانی , اضطراب , افسردگی , نوجوانان , سلامت روان , مدارس , مداخله گروه