نقش هوش مصنوعی در بهبود روش های یاددهی–یادگیری در دوره ابتدایی و گذار از آموزش سنتی به آموزش فناورانه در مدارس

با گسترش فناوری های نوین آموزشی، نظام های آموزشی در سراسر جهان به سمت استفاده از ابزارهای هوشمند و روش های فناورمحور حرکت کرده اند. در این میان، هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های نوظهور، ظرفیت قابل توجهی برای تحول در فرآیندهای یاددهی–یادگیری دارد. هدف این پژوهش بررسی نقش هوش مصنوعی در بهبود روش های تدریس در دوره ابتدایی و کمک به گذار از الگوهای سنتی آموزش به رویکردهای نوین مبتنی بر فناوری است. در آموزش سنتی، تمرکز بیشتر بر انتقال یک سویه دانش از معلم به دانش آموز است؛ در حالی که استفاده از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند با شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد فوری، شناسایی نیازهای آموزشی هر دانش آموز و افزایش تعامل در کلاس درس، کیفیت آموزش را به طور قابل توجهی ارتقا دهد. به ویژه در دوره ابتدایی که پایه های یادگیری و مهارت های شناختی دانش آموزان شکل می گیرد، بهره گیری از فناوری های هوشمند می تواند به درک بهتر مفاهیم، افزایش انگیزه یادگیری و مشارکت فعال دانش آموزان کمک کند. نتایج مطالعات نشان می دهد که تلفیق هوش مصنوعی با روش های تدریس معلمان، نه تنها فرآیند آموزش را کارآمدتر می کند، بلکه زمینه ساز شکل گیری محیط های یادگیری پویا، تعاملی و متناسب با نیازهای فردی دانش آموزان خواهد بود. واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، تحول دیجیتال در آموزش، روش های تدریس سنتی، آموزش فناورمحور، یادگیری تطبیقی، مدارس