بررسی طراحی اقامتگاه گردشگری در شهر رشت با رویکرد بوم محور

رشد روزافزون گردشگری در ایران و نیاز به فضاهای اقامتی سازگار با محیط زیست، اهمیت رویکرد بوم محور در طراحی اقامتگاه ها را دوچندان کرده است. شهر رشت به عنوان یکی از مقاصد گردشگری مهم در شمال ایران به دلیل اقلیم معتدل و ویژگی های طبیعی منحصر به فرد، قابلیت بالایی در جذب گردشگر دارد. هدف از این پژوهش ارائه راهکارهای طراحی اقامتگاه گردشگری با رویکرد بوم محور است که علاوه بر تامین نیازهای گردشگران، کمترین آسیب را به محیط زیست وارد کرده و از ظرفیت های طبیعی منطقه بهره مند شود. در این مطالعه ضمن بررسی مفاهیم معماری بوم محور، به شناخت اقلیم و ویژگی های بومی رشت پرداخته و معیارهای طراحی اقامتگاهی هماهنگ با محیط زیست ارائه می شود. در نهایت با بهره گیری از اصول معماری پایدار و تکنیک های بومی راهکارهای طراحی مناسب پیشنهاد خواهد شد.

Keywords:

طراحی اقامتگاه گردشگری , معماری بوم محور , اقلیم معتدل و مرطوب , گردشگری پایدار