سنجش کارایی و اثربخشی شوراهای اسلامی شهر در نظام مدیریت شهری

نهاد شورای اسلامی شهر به عنوان نماد دموکراسی محلی و پارلمان شهری نقش محوری در هدایت جریان مدیریت شهری و تحقق حکمرانی خوب ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف سنجش میزان کارایی و اثربخشی این شوراها در نظام مدیریت شهری ایران و با رویکردی تحلیلی و توصیفی انجام شده است. مساله اصلی پژوهش واکاوی شکاف موجود میان اهداف قانونی مصوب برای شوراها و عملکرد واقعی آنها در حوزه های نظارتی، سیاست گذاری و جلب مشارکت های مردمی است. در این راستا مفاهیم بنیادین نظیر کارایی به مثابه انجام صحیح امور با کمترین هزینه و اثربخشی به عنوان میزان تحقق اهداف از پیش تعیین شده، در بستر مدیریت شهری مورد بررسی قرار گرفتند. روش گردآوری اطلاعات به صورت اسنادی و مرور نظام مند منابع معتبر داخلی و خارجی بوده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که اگرچه شوراهای اسلامی شهر در ارتقای آگاهی سیاسی شهروندان و ایجاد بستر مشارکت نسبی موفق عمل کرده اند، اما در ابعاد کارایی اقتصادی و نظارت موثر بر عملکرد شهرداری ها با چالش های جدی مواجه هستند. موانع قانونی، فقدان مدیریت یکپارچه شهری، تداخل وظایف با سایر نهادهای دولتی و کمبود منابع درآمدی پایدار از جمله عوامل کاهنده اثربخشی شوراها شناسایی شده اند. نتایج حاکی از آن است که ارتقای جایگاه شوراها نیازمند اصلاحات ساختاری در قوانین، توانمندسازی تخصصی اعضا و حرکت به سمت حکمرانی هوشمند و شفاف است تا بتوانند به عنوان یک نهاد تسهیل گر توسعه پایدار شهری را تضمین نمایند.

Keywords:

مدیریت شهری , شورای اسلامی , شهر , کارایی , اثربخشی , حکمرانی محلی