تاثیر ساماندهی فضای عینی بر مدت ماندگاری در مناطق مقصد گردشگری

گردشگری، نه تنها به لحاظ اقتصادی بلکه، از منظر ارتباطات بین فرهنگ ها و تبادل فرهنگی نیز اهمیت فراوانی دارد. در این روند، عواملی مانند اصالت، هویت فرهنگی، وفاداری به مقصد و رضایت گردشگران، نقش های حیاتی در جذب و نگهداشت گردشگران ایفا می کنند. هنگامی که گردشگران، تجربه لذت بخشی از سفر به یک مقصد گردشگری داشته باشند که فراتر از انتظارات آن ها باشد، احتمالا برای بازدید مجدد از مقصد گردشگری در آینده برنامه ریزی خواهند کرد. هدف این پژوهش، تاثیر ساماندهی فضای عینی بر مقوله مدت ماندگاری در مناطق مقصد گردشگری است. تحقیق یک بررسی کاربردی است. روش پژوهش از نوع توصیفی – تحلیلی مبتنی بر رویکرد تحلیلی و جمع آوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای و اینترنتی بوده است. بر اساس یافته ها، می توان به این نتیجه رسید که در فرآیند برنامه ریزی یک مکان مقصد گردشگری، ساماندهی فضای عینی گام اول محسوب می شود. عدم تجهیز مکان های مقصد، تمایل آن ها را جهت مدت ماندگاری بیشتر کمرنگ می کند. این طول ماندگاری اندک نیز به طور مستقیم بر اقتصاد مکان های مقصد گردشگری و به دنبال آن، بر اقتصاد صنعت گردشگری جامعه میزبان اثرگذار است.

Keywords:

فضای عینی , مدت ماندگاری , مقصد گردشگری