مشارکت شهروندی در تصمیم گیریهای شورای شهر از نظریه تا عمل مطالعه موردی: شهر رامهرمز

مشارکت شهروندی یکی از ارکان اساسی حکمرانی مطلوب شهری و از شاخصهای اصلی تحقق مردم سالاری محلی به شمار می رود. شوراهای اسلامی شهر به عنوان نهادهای برآمده از رای مستقیم مردم، نقش محوری در ایجاد هدایت و نهادینه سازی مشارکت شهروندان در فرآیند تصمیم گیریهای شهری دارند. با این حال فاصله قابل توجهی میان مبانی نظری مشارکت شهروندی و تحقق عملی آن در ساختار مدیریتی شهرهای ایران مشاهده می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی - توصیفی، ضمن بررسی مبانی نظری و چارچوب حقوقی مشارکت شهروندی در نظام حقوقی ایران به ارزیابی عملکرد شورای شهر در زمینه جلب و تقویت مشارکت شهروندان می پردازد. در این راستا شهر رامهرمز به عنوان مطالعه انتخاب شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که علی رغم پیش بینی ظرفیت های قانونی مناسب، موانع ساختاری، فرهنگی و اجرایی متعددی مانع از تحقق مشارکت موثر شهروندان در تصمیم گیری های شورای شهر شده است. در پایان راهکارهایی عملی و حقوقی به منظور تقویت مشارکت شهروندی و ارتقای کیفیت تصمیم گیری های محلی ارائه می شود.

Keywords:

مشارکت شهروندی , شورای شهر , حکمرانی شهری , شفافیت , رامهرمز , موردی