مقایسه ی نقش تاب آوری و حمایت اجتماعی ادراک شده در بهزیستی روانشناختی زنان با و بدون سابقه ی اقدام به خودکشی

خودکشی از بحرانی ترین معضلات سلامت عمومی است و شناسایی عوامل محافظت کننده، به ویژه در زنان که نرخ اقدام بالاتری دارند، ضرورتی اجتناب ناپذیر به شمار می رود. این پژوهش با هدف مقایسه ی تاب آوری، حمایت اجتماعی ادراک شده و بهزیستی روانشناختی در دو گروه از زنان با و بدون سابقه ی اقدام به خودکشی انجام شد.در این مطالعه ی توصیفی از نوع علی‑مقایسه ای (مورد‑شاهدی)، ۱۴۰ زن (۷۰ نفر با سابقه ی حداقل یک بار اقدام به خودکشی در سال ۱۴۰۳ و ۷۰ نفر بدون هرگونه سابقه) از مراجعان اورژانس اجتماعی و مراکز بهداشت شهر تهران به شیوه ی نمونه گیری هدفمند انتخاب و از نظر سن، تحصیلات و وضعیت تاهل همتا شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه ی جمعیت شناختی، مقیاس تاب آوری کانر‑دیویدسون (CD-RISC)، مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک شده (MSPSS) و نسخه ی کوتاه مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف (۱۸ گویه ای) گردآوری و با آزمون t مستقل، اندازه ی اثر d کوهن و رگرسیون لجستیک تحلیل شدند.میانگین نمرات تاب آوری (۱۴/۵۸ در برابر ۴۲/۷۱)، حمایت اجتماعی ادراک شده ( ۴۶/۲۷ در برابر ۸۱/۶۲ ) و بهزیستی روانشناختی (۳۶.۵۹ در برابر ۷۶/۵۷) در گروه اقدام کننده به طور معناداری پایین تر از گروه شاهد بود. اندازه ی اثر هر سه تفاوت بزرگ (به ترتیب ۱۶/۱، ۲۰/۱، و ۶۱/۱) و بیانگر اهمیت بالینی چشمگیر آن ها است. تحلیل رگرسیون لجستیک نشان داد تاب آوری پایین (نسبت شانس = ۷۸۸/۰) و حمایت اجتماعی ادراک شده ی پایین (نسبت شانس = ۹۱۸/۰) هر یک به طور مستقل، احتمال تعلق به گروه اقدام کننده را افزایش می دهند.نقص قابل توجه در تاب آوری و حمایت اجتماعی ادراک شده، همبسته های نیرومند سابقه ی اقدام به خودکشی در زنان است. غربالگری منظم و طراحی مداخلات روانشناختی تلفیقی با محوریت تقویت این دو سازه، راهبردی اساسی در پیشگیری از خودکشی زنان محسوب می شود.

Keywords:

تاب آوری , حمایت اجتماعی ادراک شده , بهزیستی روانشناختی , اقدام به خودکشی , زنان.