اصالت وجود و تاثیر آن بر فهم واقعیت: پژوهشی میان رشته ای در فلسفه و علم مدرن

مسئله اصلی این پژوهش، بازاندیشی در چیستی واقعیت از منظر فلسفه و علم مدرن است؛ پرسشی که می پرسد آیا واقعیت، بازتابی عینی از جهان بیرون است یا سازه ای ذهنی در ادراک انسان. برای پاسخ به این مسئله، پژوهش با رویکردی میان رشته ای میان حکمت متعالیه ملاصدرا و علوم شناختی و فیزیک مدرن پیش می رود. در روش تحقیق، سه گام اصلی دنبال شده است: نخست، تحلیل فلسفی مفاهیم «اصالت وجود» و تمایز آن از «ماهیت» در حکمت صدرایی؛ دوم، مرور نظام مند یافته های علوم اعصاب (به ویژه نظریه پردازش پیش بینانه) و فیزیک مدرن (نسبیت، کوانتوم و گرانش کوانتومی)؛ و سوم، تلفیق نظری این دو حوزه برای تبیین پیوند میان وجود اصیل و مدل سازی ذهنی. یافته ها نشان می دهند که ادراک انسان حاصل بازسازی های پیش بینانه مغز است، نه دریافت مستقیم از جهان، و در عین حال، فیزیک مدرن نشان داده است که زمان، مکان و ماده نیز وابسته به مشاهده گرند. بر این اساس، واقعیت نه صرفا ذهنی است و نه کاملا عینی، بلکه برآمده از تعامل پویا میان وجود مستقل و بازنمایی های ذهنی است. نتیجه پژوهش آن است که نظریه «اصالت وجود» می تواند چارچوبی فلسفی فراهم آورد که هم زمان با علوم مدرن سازگار باشد و راهی نو برای گفت وگو میان فلسفه، علوم شناختی و فیزیک گشاید.

Keywords:

اصالت وجود , معرفت شناسی , پردازش پیش بینانه , علوم اعصاب محاسباتی , نسبیت عام و خاص , گرانش کوانتومی