بررسی عوامل شکل گیری برقع های زنان سراوان

زنان حاشیه خلیج فارس پوششی ویژه حجاب چهره دارند. در اکثر مناطق جنوبی ساختاری مستطیلی دارد که به نام برقع مشهور است. این نوع حجاب در میان زنان سیستانی حالتی روبندوار داشته و ساختار آن نیز متفاوت می باشد. در چند دهه اخیر زنان شهرستان سراوان در مراسم های خاص چون مجالس عروسی از برقع های دیگر مناطق بهره برده و با نقوش بومی خویش آن را می آرایند. بنابراین برقع مزبور به عنوان بخشی از پوشش زینتی به پوشاک زنان منطقه اضافه شده است. حال سوال این است «برقع تحت تاثیر چه عواملی به پوشاک زنان سراوان اضافه شده است؟» فرض بر آن است که زنان سراوان تحت تاثیر فرهنگ پوشش زنان استان همجوار برقع را به پوشاک خود اضافه کرده اند. هدف از پژوهش حاضر بررسی عوامل تاثیرگذار در اضافه شدن پوشش جدید به پوشاک بومی در میان زنان سراوان است. پژوهش در حوزه مذکور در مطالعات جامعه شناختی و مردم شناسی کارآمد خواهد بود. نتایج تحقیق بر این نکته اذعان دارد که زنان سراوان همچون دیگر زنان سیستان به پوشش بومی خود وفادار هستند اما تحت تاثیر فرهنگ پوشش نواحی همجوار خود برقع را به عنوان یک پوشش زینتی در مراسم های خاص استفاده می کنند و برای بومی سازی آن از نقوش سوزن دوزی های سیستانی بهره برده اند. ماهیت تحقیق توصیفی–تحلیلی بوده و شیوه گردآوری اطلاعات کتابخانه ای و در پاره ای از موارد میدانی می باشد.