بررسی تاثیر خطوط انتقال نفت و گاز بر محیط زیست، کیفیت زندگی و سیمای کالبدی منطقه گچساران

گسترش خطوط انتقال نفت و گاز در شهرستان گچساران به دلیل گستردگی فضایی و نزدیکی به سکونتگاه های انسانی، موجب بروز پیامدهای متعددی در ابعاد محیط زیستی، اجتماعی و کالبدی شده است. مسئله اصلی این پژوهش بررسی میزان و نوع تاثیرگذاری این خطوط بر محیط زیست طبیعی، کیفیت زندگی ساکنان و سیمای کالبدی منطقه است. هدف پژوهش حاضر شناسایی مهمترین پیامدهای ناشی از احداث و بهره برداری خطوط انتقال نفت و گاز در گچساران و تبیین ضرورت توجه به اصول توسعه پایدار در مدیریت این زیرساخت ها است. پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی، بررسی گزارش ها، مقالات علمی و منابع معتبر انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که خطوط انتقال نفت و گاز موجب تخریب پوشش گیاهی، افزایش فرسایش خاک، آلودگی منابع آب و تغییر در ساختار طبیعی زمین شده اند. همچنین نتایج بیانگر آن است که نزدیکی این خطوط به بافت های مسکونی موجب افزایش نگرانی های زیست محیطی، کاهش احساس امنیت و افت نسبی کیفیت زندگی ساکنان منطقه شده است. در بعد کالبدی نیز توسعه تاسیسات وابسته و تغییر کاربری اراضی منجر به دگرگونی سیمای طبیعی و شهری گچساران گردیده است. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که نبود برنامه ریزی یکپارچه و ضعف در پایش مستمر زیست محیطی شدت اثرات منفی این خطوط را افزایش داده است. بنابراین به کارگیری رویکرد توسعه پایدار، تقویت نظام نظارتی و توجه به ملاحظات محیط زیستی در تمامی مراحل طراحی و بهره برداری خطوط انتقال نقش مهمی در کاهش پیامدهای منفی و ارتقای پایداری منطقه خواهد داشت.

Keywords:

خطوط انتقال نفت و گاز , محیط زیست , کیفیت زندگی , سیمای کالبدی , توسعه پایدار , گچساران