تحلیل الگوی شناسایی نیازها در برنامه ریزی درسی و موقعیت تربیت در ساختار آموزشی ایران

از ابزارهای بنیادین و راهبردی در فرآیند برنامه ریزی درسی، جایگاه ویژه ای یافته است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل الگوی شناسایی نیازها در برنامه ریزی درسی و تبیین موقعیت تربیت در ساختار آموزشی ایران انجام شده است. در این راستا، ابتدا مفهوم نیاز و نیاز آموزشی، شیوه های تعیین و تحلیل آن، و نقش نیازسنجی در برنامه ریزی درسی و تربیت دینی و اخلاقی مورد بررسی قرار گرفته است. سپس اصول، سطوح و فرآیند نیازسنجی، تقدم و تاخر اهداف نسبت به نیازها، و نسبت میان مبانی فلسفی، جامعه شناختی و روان شناختی با نیازسنجی تحلیل می شود. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای است. یافته ها نشان می دهد که نیازسنجی بر شناسایی، تحلیل و اولویت بندی نیازهای موجود و فاصله میان وضع موجود و وضعیت مطلوب تاکید دارد و میان آن و مبانی نظری برنامه ریزی درسی، رابطه ای متقابل، پویا و نظام مند برقرار است.

Keywords:

نیاز , نیازسنجی , برنامه ریزی درسی , تربیت , ساختار آموزشی ایران