بررسی تأثیرات آنزیمی و بیوشیمیایی تیمار بیوپرایمینگ بذور سویا در برابر بیماری فیتوفترا (Phytophthora sojae)
عنوان مقاله: بررسی تأثیرات آنزیمی و بیوشیمیایی تیمار بیوپرایمینگ بذور سویا در برابر بیماری فیتوفترا (Phytophthora sojae)
شناسه ملی مقاله: NABATAT13_0639
منتشر شده در سیزدهمین همایش علوم زراعت و اصلاح نباتات ایران و سومین همایش علوم و تکنولوژی بذر ایران در سال 1393
شناسه ملی مقاله: NABATAT13_0639
منتشر شده در سیزدهمین همایش علوم زراعت و اصلاح نباتات ایران و سومین همایش علوم و تکنولوژی بذر ایران در سال 1393
مشخصات نویسندگان مقاله:
محمد انتصاری - دانشجوی دکتری علوم و تکنولوژی بذر دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان،
فرزاد شریف زاده - هیئت علمی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران،
زهرا صابر باغبان - دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه تهران
مسعود احمدزاده - هیئت علمی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران،
خلاصه مقاله:
محمد انتصاری - دانشجوی دکتری علوم و تکنولوژی بذر دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان،
فرزاد شریف زاده - هیئت علمی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران،
زهرا صابر باغبان - دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه تهران
مسعود احمدزاده - هیئت علمی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران،
در آزمایشی اثر بیوپرایم برخی جدایه های Trichoderma spp بر خصوصیات فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی سویا رقم ویلیامز و همچنین اثر تیمارها بر کنترل بیماری فیتوفترایی سویا (Phytophthora sojae) گیاه مذکور مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش بصورت فاکتوریل در قالب بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. فاکتور اول آزمایش جدایه های قارچ شامل Trichoderma harzianum BS1-1، Trichoderma atroviride Cs2-1، Trichoderma virens As17-4 و فاکتور دوم مورد آزمایش رشد اسپور بر روی سبوس (bran) و اسپور تنها (nonbran) در سه تکرار بود. صفات مورد اندازه گیری در این آزمایش شامل وزن خشک ریشه چه، مالون دی آلدهید، مقدار کلروفیل، آنزیم های آنتی اکسیدانت و قند محلول کل بود. بذوری که با سولفات روی پرایم شده و با اسپورهای تریکودرما که بر روی سبوس رشد یافته بودند نسبت به بقیه ترکیب های تیماری وزن خشک ریشه، محتوی کلروفیل بیشتری داشتند. بیشترین میزان صفات فیزیولوژیک بذور بیوپرایم شده با T.h4+bran صورت گرفت. بالاترین فعالیت آنزیمهای کاتالاز و آسکوربات پراکسیداز بترتیب در تیمارهای T.v7+bran و T.a9+bran بود که نسبت به شاهد بترتیب افزایش 161 و 230 درصدی داشت. قند محلول نیز تحت ترکیبات تیماری قرار گرفت و در شرایط بیوپرایمینگ با استفاده از سبوس محتوی بالاتری داشت.
کلمات کلیدی: آنزیم های آنتی اکسیدانت، بیوپرایمینگ، تریکودرما، خصوصیات رشدی، سویا
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/312774/