استفاده از گیاهان دارویی بومی استان خوزستان در درمان تب تیفوئید
عنوان مقاله: استفاده از گیاهان دارویی بومی استان خوزستان در درمان تب تیفوئید
شناسه ملی مقاله: HERBAL01_1170
منتشر شده در همایش ملی گیاهان دارویی در سال 1389
شناسه ملی مقاله: HERBAL01_1170
منتشر شده در همایش ملی گیاهان دارویی در سال 1389
مشخصات نویسندگان مقاله:
اسماعیل داراب پور - کارشناس ارشد میکروبیولوژی گروه زیست شناسی دانشکده علوم دانشگاه شهید چمران اهواز
حسین معتمدی - دکتری میکروبیولوژی عضو هیئت علمی گروه زیست شناسی دانشکده علوم دانشگاه شهید چمران اهواز
سید منصور سید نژاد - گروه زیست شناسی دانشکده علوم دانشگاه شهید چمران اهواز
خلاصه مقاله:
اسماعیل داراب پور - کارشناس ارشد میکروبیولوژی گروه زیست شناسی دانشکده علوم دانشگاه شهید چمران اهواز
حسین معتمدی - دکتری میکروبیولوژی عضو هیئت علمی گروه زیست شناسی دانشکده علوم دانشگاه شهید چمران اهواز
سید منصور سید نژاد - گروه زیست شناسی دانشکده علوم دانشگاه شهید چمران اهواز
امروزه بیماری تب تیفوئید (حصبه ) یکی نگرانی جهانی را سبب شده است چراکه این بیماری سالیانه جان 25 هزار نفر را در سرتاسر جهان می گیرد مهمترین عامل این بیماری سالمونلا تیفی است. استفاده از گیاهان دارویی می تواند در پیشگیری و درمان بیماری های عفونی تاثیر بسزایی داشته باشد در این پژوهش 6 پیاه دارویی بومی استان خوزستان را که در مناطق بومی عمدتا به عنوان یک عامل تب بر و یا موثر در درمان بیماری های گوارشی کاربرد دارند را به منظور جستجوی عامل موثر در درمان تب تیفوئید مورد مطالعه قرار دادیم در این بررسی از گیاهان هنده بید(Vitex pseudo-negundo) مریم گلی (Salvia sclarea)، شیشه شور (Callitemon citrinus) ، لعل کوهستان (Oliveria decumbens)، کلپوره (Teucrium polium)، اسپند (Peganum harmala) استفاده شد . گیاهان مذکور از تپه های اطراف شهرستان بهبهان (استان خوزستان) جمع اوری شده بودند سویه بیماری زای مورد آزمایش از عفونت های بیمارستانی جداسازی شده بودند اثر ضد باکتریایی عصاره اتانولی بخش های مختلف این گیاهان علیه باکتری سالمونلا تیفی به روش انتشار دیسک مورد سنجش قرار گرفت. همچنین حداقل غلظت مهاری (MIC) و اثر سینرژیسم با آنتی بیوتیک ها برای موثر ترین گیاهان تعیین شد . از بین عصاره های مورد بررسی بخش هوایی کلپوره و دانه و ریشه اسپند و دانه هنده بید اثر قابل توجهی نشان دادند در حالیکه گلبرگ گیاه مریم گلی علیه سالمونلا تیفی اثر مهاری نشان نداد مقدار MIC برای عصاره های ریشه و دانه اسپند علیه سویه سالمونلا تیفی مورد آزمایش 0/625 میلی گرم بر میلی لیتر و برای کلپوره 40 میلی گرم بر میلی لیتر بدست آمد عصاره های فعال کلپوره و اسپند با آنتی بیوتیک نووبیوسین اثر سینرژیسم چشمگیری نشان دادند بر پایه نتایج بدست امده گیاه اسپند می تواند به عنوان یک منبع طبیعی مناسب جهت درمان بیماری تب تیفوئید مد نظر قرار گرفته شود همچنین استفاده از تجارب افراد بومی مناطق جغرافیایی مختلف در زمینه بکار گیری طبیعت در حفظ سلامتی می تواند در پیشبرد اهداف بشر در درمان بیماری ها موثر باشد.
کلمات کلیدی: تب تیفوئید، کلپوره، اسپند، طبیعت
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/342684/