تأثیر آموزش بر آگاهی، نگرش و رفتار تغذیه ای بیماران مبتلا به دیابت نوع دو
عنوان مقاله: تأثیر آموزش بر آگاهی، نگرش و رفتار تغذیه ای بیماران مبتلا به دیابت نوع دو
شناسه ملی مقاله: JR_JHD-1-4_007
منتشر شده در شماره ۴ دوره ۱ فصل در سال 1391
شناسه ملی مقاله: JR_JHD-1-4_007
منتشر شده در شماره ۴ دوره ۱ فصل در سال 1391
مشخصات نویسندگان مقاله:
نجمه الملوک امینی - کارشناس ارشد آموزش بهداشت و کارشناس مسئول آموزش بهداشت، مرکز بهداشت جنوب تهران، تهران، ایران
فاطمه بیات - کارشناس ارشد آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، گروه آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
محبوبه رحیمی - کارشناس ارشد آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، گروه آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
گونا بکری - کارشناس ارشد آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، گروه آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
خلاصه مقاله:
نجمه الملوک امینی - کارشناس ارشد آموزش بهداشت و کارشناس مسئول آموزش بهداشت، مرکز بهداشت جنوب تهران، تهران، ایران
فاطمه بیات - کارشناس ارشد آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، گروه آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
محبوبه رحیمی - کارشناس ارشد آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، گروه آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
گونا بکری - کارشناس ارشد آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، گروه آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
مقدمه: مراقبت های پزشکی و تغذیه ای در بیماران مبتلا به دیابت از بروز و پیشرفت عوارض جلوگیری می کند. یافته های متناقضی در زمینه تأثیر آموزش بر آگاهی، نگرش و عملکرد بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 وجود دارد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تأثیر آموزش بر آگاهی، نگرش و عملکرد تغذیه ای بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 انجام شد. روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه مداخله ای بود. تعداد 80 نفر از بیماران مراجعه کننده به مرکز بهداشتی درمانی ابوذر تهران انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه مداخله و شاهد قرار گرفتند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسش نامه ای در دو بخش شامل اطلاعات دموگرافیک و پرسش نامه سنجش سازه های آگاهی، نگرش و عملکرد در مورد رفتارهای تغذیه ای بود. اطلاعات به صورت پیش آزمون و پس آزمون با فاصله 3 ماه پس از مداخله جمع آوری شد. مداخله به صورت دو جلسه آموزشی بحث گروه به مدت 30 دقیقه و به فاصله 2 هفته در نظر گرفته شد. نتایج: بعد از اجرای برنامه آموزشی، آگاهی در هر دو گروه مداخله و شاهد به طور معنی داری افزایش یافت. این یافته احتمالاً به علت اجرای برنامه های آموزشی روتین در آن مرکز بود. با این وجود افزایش معنی دار در نگرش و عملکرد تنها در گروه مداخله دیده شد. بحث و نتیجه گیری: باید با تدوین برنامه آموزشی مناسب در مراکز بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، همگام با افزایش آگاهی موجبات بهبود نگرش و عملکرد آنها را نیز فراهم کرد.
کلمات کلیدی: دیابت، تغذیه، برنامه آموزشی، آگاهی، نگرش، عملکرد
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/514949/