CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

ایجاب و قبول قراردادهای الکترونیکی در حقوق ایران

عنوان مقاله: ایجاب و قبول قراردادهای الکترونیکی در حقوق ایران
شناسه (COI) مقاله: NCFHD02_011
منتشر شده در کنفرانس بین المللی آینده پژوهی،علوم انسانی و توسعه در سال 1395
مشخصات نویسندگان مقاله:

سعید خردمندی - عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه
صادق دقیقیان - دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه

خلاصه مقاله:
اظهار اراده در قراردادها بوسیله ایجاب و قبول صورت می گیرد. یکی از مهمترین تفاوت های قراردادهای الکترونیکی و سنتی این است که در قراردادهای الکترونیکی ممکن است طرفین هیج شناختی از یکدیگر نداشته و یا حتی ممکن است یکی از طرفین قرارداد و یا هر دو آنها انسان نباشند و مبادله اطلاعات (ایجاب و قبول) توسط یک یا چند سامانه ی رایانهای انجام بگیرد. حال این سیوال مطرح می شود که آیا چنین مبادله اطلاعاتی که بصورت غیرحضوری و یا از طریق سامانه های الکترونیکی انجام می شود تحت عنوان ایجاب و قبول قرار می -گیرد آیا چنین عملیاتی در حقوق ایران الزام آور خواهد بود به نظر میرسد بلحاظ شرایط خاص قراردادهای الکترونیکی تفاوتهایی اساسی میان اینگونه قرارداد با قراردادهای سنتی معمول باشد، اما اینگونه نیست و شرایط عمومی قرارداد بر اینگونه عقود نیز حاکم است. لذا تشکیل یک قرارداد الکترونیکی نیز مستلزم تلاقی ایجاب و قبول الکترونیکی و با لحاظ شرایط فنی و حقوقی مقرر در قانون خواهد بود. نکته حایز اهمیت این است که وضعیت خاص فضای مجازی مبادله الکترونیکی داده ها باعث میگردد این ایجاب و قبول در برخی موارد تابع شرایط خاص باشد.

کلمات کلیدی:
ایجاب، قبول، قرارداد الکترونیکی، قانون تجارت الکترونیکی

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/581087/