سبک شناسی آوایی اشعار فروغ فرخزاد براساس دیدگاه گرامون
عنوان مقاله: سبک شناسی آوایی اشعار فروغ فرخزاد براساس دیدگاه گرامون
شناسه ملی مقاله: CPLC01_129
منتشر شده در همایش ادبیات فارسی معاصر در سال 1395
شناسه ملی مقاله: CPLC01_129
منتشر شده در همایش ادبیات فارسی معاصر در سال 1395
مشخصات نویسندگان مقاله:
الهام اسدی فارسانی - دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شهرکرد
خلاصه مقاله:
الهام اسدی فارسانی - دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شهرکرد
از مهمترین عناصر روساختی شعر ،موسیقی و آهنگ کلام است و اساسی ترین عنصری که ژرف ساخت شعر را می سازد ،محتوا و درون مایه است.هماهنگی این دو رکن در شعر اساسی ترین و ضروری ترین عامل لذت بخشی و تاثیر شعر است. شاعران علاوه بر محتوا ،برای جنبه های لفظی شعر نیز اهمیت بسیاری قایل هستند و درصددند تا راه های مختلفی را برای بیان معنی،تخیل و احساس خود به مخاطب پدیدآورند.آواها در کنار یکدیگر در انتقال مفهوم و احساس شاعر موثر است ،شاعران برخی از واجها و مصوت ها را آگاهانه یا ناخوداگاه تکرار می کنند و بدین وسیله سطح موسیقیایی شعر خود را افزایش می دهند. فروغ یکی از شاعرانی است که می توان گفت توانایی خاصی در تلفیق آوا و معانی مختلف داشته است.بدین منظور اشعار فروغ جهت مطالعه و بررسی انتخاب شد و ابیاتی که دارای تکرار آوا بوده استخراج و کارکرد آنها مورد بررسی قرار گرفت. پرسش کلان در این مقاله این است که بر اساس دیدگاه گرامون چه تناسب هایی میان عناصر موسیقیایی شعر فروغ فرخزاد و مفاهیم عاطفی دارد
کلمات کلیدی: موسیقی شعر، فروغ فرخزاد، موریس گرامون، آوا، محتوا
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/640924/