بررسی اثر محلول پاشی دو ماده غذایی هوگلند و انگلند بر خصوصیات فیتوشیمیایی گیاه دارویی مرزه تحت شرایط هیدروپونیک
عنوان مقاله: بررسی اثر محلول پاشی دو ماده غذایی هوگلند و انگلند بر خصوصیات فیتوشیمیایی گیاه دارویی مرزه تحت شرایط هیدروپونیک
شناسه ملی مقاله: NFRANR01_290
منتشر شده در اولین همایش ملی یافته های نوین در پژوهشهای کشاورزی و منابع طبیعی در سال 1394
شناسه ملی مقاله: NFRANR01_290
منتشر شده در اولین همایش ملی یافته های نوین در پژوهشهای کشاورزی و منابع طبیعی در سال 1394
مشخصات نویسندگان مقاله:
علی شکوری گنجوی - گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی واحد میانه دانشگاه آزاد اسلامی میانه ایران
جلیل اجلی - گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی میانه ایران
حسن نورافکن - گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی واحد میانه دانشگاه آزاد اسلامی میانه ایران
خلاصه مقاله:
علی شکوری گنجوی - گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی واحد میانه دانشگاه آزاد اسلامی میانه ایران
جلیل اجلی - گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی میانه ایران
حسن نورافکن - گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی واحد میانه دانشگاه آزاد اسلامی میانه ایران
به منظور بررسی اثر محلول پاشی دو ماده غذایی هوگلند و انگلند بر خصوصیات فیتوشیمیایی گیاه دارویی مرزه تحت شرایط هیدروپونیک آزمایشی در سال 94- 1393 در ایستگاه تحقیقاتی خلعت پوشان تبریز به صورت گلدانی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام گردید. چیدمان گلدان ها به صورت 3 ردیف در 6 ستون بودند که تیمارهای شاهد توسط آب و تیمارهای دیگر توسط دو ماده غذایی هوگلند و انگلند محلول پاشی شدند. در این ازمایش از دو نوع بذر مرزه که یکی از شهر صوفیان و دیگری از منطقه اخمانیه شهر تبریز جمع آوری شده بود. استفاده گردید. در پان آزمایش با استفاده از روش تقطیر با آب به روش کلونجر اسانس گیری انجام شد و میزان اسانس تعیین شد و سپس با استفاده از ت کنیک GC/MS ترکیبات اسانس گیری مشخص گردید تعداد 32 ترکیب شناسایی شد نتایج حاصل از آزمایش چنین نشان داد که بیشترین میزان اسانس در نمونه های محلول پاشی شده توسط محلول تبریز انگلند به دست آمده است. و کمترین میزان اسانس مربوط به تیمار شاهد بود و در آنالیز ترکیب اسانس سه ماده اصلی تشکیل دهنده اسانس بر ترتیب تیمول 26/2 کاروون 24/97 درصد و گاماترپینن 21/97 درصد بود که تیمار تبریز انگلند بیشترین تاثیر را روی کاروون و گاماترپینن داشت و تیمار صوفیان انگلند بیشترین تاثیر را روی تیمول داشت.
کلمات کلیدی: تیمول، کاروون، گاماترپینن، اسانس ، محلول غذایی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/728572/