توسعه بالقوه موتورهای خطی برای پرنده های بدون سرنشین (پهپاد)
عنوان مقاله: توسعه بالقوه موتورهای خطی برای پرنده های بدون سرنشین (پهپاد)
شناسه ملی مقاله: ICELE03_145
منتشر شده در سومین کنفرانس بین المللی مهندسی برق در سال 1397
شناسه ملی مقاله: ICELE03_145
منتشر شده در سومین کنفرانس بین المللی مهندسی برق در سال 1397
مشخصات نویسندگان مقاله:
کمال بهرامی - دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران
رضا حق مرام - عضو هییت علمی دانشگاه جامع امام حسین (ع)،تهران، ایران
خلاصه مقاله:
کمال بهرامی - دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران
رضا حق مرام - عضو هییت علمی دانشگاه جامع امام حسین (ع)،تهران، ایران
در حال حاضر در مقایسه با بوسترهای شیمیایی یا دستگاه های مکانیکی، پرتابگرهای الکترومغناطیسی دارای مزایایخاصی در شتاب و سرعت متغیر بالا هستند، که این برای پرتاب پرنده های بدون سرنشین در رنج چند صد گیلوگرممناسب است. یک موتور خطی معمولا به عنوان تولیدکننده نیروی رانش در پرتابگر الکترومغناطیس وجود دارد. در اینمقاله، ما در ابتدا تکنیک های پرتاب کننده برای پرنده بدون سر نشین کلاس 200 کیلوگرم با سرعت اولیه 30 متر بر ثانیهارایه کرده، و سپس یک مقایسه ای بین موتورهای سنکرون خطی و موتورهای القایی خطی انجام داده ایم. موتور القاییخطی انتخاب شده است و ویژگی های اولیه (نیروی رانش، توان ورودی، راندمان، جریان و وزن) در حال کار موتور القاییخطی تحت ولتاژهای متفاوت و فرکانس های متفاوت به وسیله روش مدار معادل مدل T محاسبه شده است (مدار معادل با در نظر گرفتن اثر انتهایی). زمانی که از سیم های ابررسانا برای ساختن کویل های اولیه در یک LIM ابررسانای (SLIM) استفاده میشود، ویژگیهای موتور محاسبه و مورد بحث قرار گرفته است. SLIM ویژگی مناسبی را برای کاهش توان ورودی و کاهش جریان فراهم می کند. محاسبات نشان میدهد که موتورهای القایی خطی زمانی که تحت ولتاژ بالا یا فرکانس بالا کار می کنند، خواص بهتری دارند. روش المان محدود برای شبیه سازی موتور القایی خطی انتخاب شده است.
کلمات کلیدی: مدار معادل، روش المان محدود، موتور القایی خطی، ابررسانا
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/831642/