مفهوم شناسی نکره در اصول فقه و کاربست فقهی آن
عنوان مقاله: مفهوم شناسی نکره در اصول فقه و کاربست فقهی آن
شناسه ملی مقاله: JR_JFI-24-90_005
منتشر شده در شماره 90 دوره 24 فصل در سال 1396
شناسه ملی مقاله: JR_JFI-24-90_005
منتشر شده در شماره 90 دوره 24 فصل در سال 1396
مشخصات نویسندگان مقاله:
حسین قربانی - استاد سطح عالی حو زه علمیه قم، دانش آموخته سطح چهار و دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی
سیدکاظم مصطفوی - استاد خارج فقه واصول حو زه علمیه قم و عضو هییت علمی جامعه المصطفی (ص) العالمیه
خلاصه مقاله:
حسین قربانی - استاد سطح عالی حو زه علمیه قم، دانش آموخته سطح چهار و دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی
سیدکاظم مصطفوی - استاد خارج فقه واصول حو زه علمیه قم و عضو هییت علمی جامعه المصطفی (ص) العالمیه
واژه نکره در گفتمان اصولی دارای چهار شناسه است و عالمان دانش اصول فقه سه انگاره عمده در باره مفهوم آندارند: برخی معتقدند مفهوم آن پیوسته کلی است؛ برخی ایده جزییت را ابراز نموده اند؛ بعضی دیگر نیز نظریه تفصیل رابرگزیده اند و بر این باورند که اگر در سیاق اخبار واقع شود، معنای آن جزیی است و اگر در سیاق امر قرار گیرد،مفهومش کلی خواهد بود. از سوی دیگر، کاربستی فقهی درباره نزاع در مفهوم شناسی این نهاد اصولی ارایه نشده و گاهاین نهاد را فاقد آن دانسته اند. از این رو، نگارنده درصدد است دیدگاه های مطرح شده را تبیین و با نقد دیدگاه های رقیب،نظریه برگزیده خود را مبرهن کند؛ در ادامه، می کوشد نظریه صاحب فصول; را روشن کند؛ آنگاه مقصود مشهورعالمان اصولی فرد مردد را تشریح می نماید؛ سپس ناصوابی تعبیر به تنکیر از را نیز در مورد تنوین امثال واژه رجل مستدل می کند؛ در پایان، کاربست فقهی این بحث را ارایه و تحلیل می نماید.
کلمات کلیدی: نکره اصولی، کلی، جزیی، فرد مردد، تنوین تنکیر، کاربست فقهی، صاع صبره
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/835677/