CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

نقش انسان محوری( اومانیسم) بر آثار معماری دوره رنسانس اروپا و دوره قاجار ایران

عنوان مقاله: نقش انسان محوری( اومانیسم) بر آثار معماری دوره رنسانس اروپا و دوره قاجار ایران
شناسه ملی مقاله: CAUM01_0804
منتشر شده در کنفرانس بین المللی عمران، معماری و مدیریت توسعه شهری در ایران در سال 1397
مشخصات نویسندگان مقاله:

عباس غفاری - دانشگاه هنر اسلامی تبریز، دانشکده چند رسانه ای
احسان بزازآبکنار - دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بین المللی جلفا، جلفا، ایران
بلیس اوشاناشیرآباد - دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بین المللی جلفا، جلفا، ایران

خلاصه مقاله:
اومانیسم، انسان سالاری، اصالت بشر، بشر سالاری یا خودبنیادی مکتبی است که انسان را محور و مدار آفرینش قرار داده و با اصالت دادن به او اصالت خدا، دین یا هر امر غیر بشری را نفی می کند. معنای اعم این اصطلاح عبارت است از هر نظام فلسفی، سیاسی، اقتصادی، اخلاقی یا اجتماعی که هسته مرکزی آن انسان است. این مکتب انسان را یگانه حقیقت آفرینش فرض کرده و آن را به جای خدا می نشاند. بنابراین در تضاد با خدامحوری است و در شکل افراطی اش هرگونه اندیشه متافیزیکی مانند وحی الهی را انکار می کند. با فرض بشر به عنوان مالک و فرمانروای عالم بت جدیدی به نام انسان اختراع کرده و پرستش آن را ترویج می کند. اومانیسم در واقع به معنای پرستش انسان است نه انسان دوستی یا تکریم انسان که مورد تاکید اسلام و سایر ادیان توحیدی است. در اواسط قرن بیستم، انسانگرایی با انتقاد از رویکردهای معماری مدرن که دوگانه انسان طبیعت را نادیده می گرفت، وارد عرصه شهر و معماری شد تا آنجا که در رشته های نوظهور مانند منظر، ادراک انسان از محیط به محور اصلی طراحی بدل شد. جنبش رنسانس یا نوزایی،کانون تحولات فکری و تجدید حیات فرهنگی بود غربنگی و مقدمه روشن اندیشی و ظهور مکاتب گوناگون فلسفی از جمله اومانیسم که به اصالت انسان و اولویت خواست و اراده او می اندیشید. انقلاب فرهنگی اروپا به کشورهای منطقه محدود نماند و دامنه آن به تدریج به ایران رسید. در دوره قاجار، اقدامات اصلاحگرانه ولیعهد وقت، عباس میرزا، مبنی بر آشنایی ایرانیان با فناوری غرب به منظور مدرن سازی قوای نظامی، اعزام محصلان به اروپا، تاسیس چاپخانه، ترجمه کتاب، انتشار روزنامه و... که درنهایت به تغییر نظام سیاسی و ساختار فرهنگی جامعه انجامید، تاثیر شگرفی بر روشن اندیشی و سبک زندگی ایرانیان داشت. این مقاله، ضمن بازخوانی پیشینه تاریخی روشنفکری و اومانیسم در غرب، به نفوذ آن در ایران می پردازد و نمونه ای از آثار معماری دوره مشروطه را از دیدگاه اخیر بررسی می نماید.

کلمات کلیدی:
اومانیسم، رنسانس، دوره قاجار، مشروطه،روشنفکری

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/846680/