قرایت قرآن توسط حایض در فقه مذاهب اسلامی
عنوان مقاله: قرایت قرآن توسط حایض در فقه مذاهب اسلامی
شناسه ملی مقاله: JR_FIQHMG-2-4_005
منتشر شده در شماره 4 دوره 2 فصل در سال 1393
شناسه ملی مقاله: JR_FIQHMG-2-4_005
منتشر شده در شماره 4 دوره 2 فصل در سال 1393
مشخصات نویسندگان مقاله:
سهیلا رستمی - استادیار دانشگاه کردستان
خلاصه مقاله:
سهیلا رستمی - استادیار دانشگاه کردستان
درباره قرایت قرآن توسط حایض، به طور کلی دو نظر از سوی فقها مطرح شده است. نظر رایج و پرطرف دارتر این است که قرایت قرآن توسط حایض در ایام حیض ممنوع و حرام است. در مقابل این نظر، قول دیگری قرار دارد که قرایت قرآن را در ایام حیض توسط حایض جایز می داند و طرف داران این قول برای اثبات نظریه خود، به دلایلی نقلی از جمله عموم آیات وارده درباره امر به قرایت قرآن و روایات و نیز دلایل عقلی استناد نموده اند. در مقابل، قایلان به منع قرایت قرآن، نیز برای اثبات نظر خود به دلایلی نقلی از جمله آیه لا یمسه الا المطهرون و حدیث لا تقرا الحایض و لا الجنب شییا من القرآن و روایات دیگر و نیز دلایل عقلی از جمله قیاس استناد نموده اند. این نوشتار ضمن بررسی آرای فقهی موجود در این مسیله، در نهایت به این نتیجه رسیده است که قول قایلان به عدم جواز قرایت قرآن در ایام حیض راجح است.
کلمات کلیدی: قرایت قرآن, استماع قرآن, حیض, جنب, ذکر
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/857191/