فقه اسلامی از اجتهاد آزاد تا اجتهاد فی المذهب
عنوان مقاله: فقه اسلامی از اجتهاد آزاد تا اجتهاد فی المذهب
شناسه ملی مقاله: JR_FIQHMG-1-1_004
منتشر شده در شماره 1 دوره 1 فصل در سال 1392
شناسه ملی مقاله: JR_FIQHMG-1-1_004
منتشر شده در شماره 1 دوره 1 فصل در سال 1392
مشخصات نویسندگان مقاله:
جلیل امیدی
خلاصه مقاله:
جلیل امیدی
اجتهاد به معنای نظر فقیه در مدارک و مقاصد شرع برای تحصیل ظن به حکم شرعی موضوعات مسکوت الحکم، از جمله فروض کفایی امت به شمار آمده است. این وظیفه تاریخی در مقاطع مختلف به گونه های متفاوت ایفا شده است. پیش از پیدایش مذاهب، اجتهاد آزاد و انفرادی و مستقل از قواعد و روشهای دیگران و پس از آن اجتهاد فی المذهب با التزام به اصول و شروط و اسلوب متقدمان مرسوم بوده است. مجتهدان فی المذهب که در سه رتبه منتسب، اهل تخریج و اهل ترجیح دسته بندی شده اند، از حیث احاطه بر علوم اجتهادی و احراز ملکه اجتهاد، اغلب در ردیف روسای مذهب بوده اند. با این حال به واسطه قوت مآخذ و اتقان قواعد و ضوابط و جامعیت روشهای اجتهادی متقدمان، در طریق اجتهاد سالک مسلک آنان بوده اند. گذار از اجتهاد آزاد به اجتهاد فی المذهب، در فرایند تاریخی اجتهاد، گسستی ایجاد نکرده است؛ بنابراین، مسایلی چون تقلید مجتهدی از مجتهدی دیگر، سد باب اجتهاد و خلو عصر از مجتهد پیش نیامده است.
کلمات کلیدی: اجتهاد آزاد, اجتهاد فی المذهب, مجتهد مستقل, مجتهد فی المذهب, سد باب اجتهاد, خلو عصر از مجتهد
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/857196/