روش تاریخ نگاری محمد بن جریر طبری (پیوند تاریخ و حدیث)
عنوان مقاله: روش تاریخ نگاری محمد بن جریر طبری (پیوند تاریخ و حدیث)
شناسه ملی مقاله: JR_FORGHE-10-38_004
منتشر شده در شماره 38 دوره 10 فصل در سال 1393
شناسه ملی مقاله: JR_FORGHE-10-38_004
منتشر شده در شماره 38 دوره 10 فصل در سال 1393
مشخصات نویسندگان مقاله:
جلال محمودی
خلاصه مقاله:
جلال محمودی
این پژوهش در صدد است نشان دهد پیوند میان تاریخ نگاری اسلامی و حدیث نگاری ( روایت حدیث) تا چه اندازه عمیق و ناگسستنی بوده است. پژوهش حاضر از دو بخش تشکیل شده است: نخست پیوند میان حدیث و تاریخ مورد بررسی قرار می گیرد، سپس به گوشه هایی از روش تاریخ نگاری طبری به عنوان برجسته ترین نماینده تاریخ نگاری روایی (محدثانه) پرداخته می شود. به طور کلی محدثان کار خود را در دو سطح پی می گرفتند: نخست همه احادیث چه صحیح و چه موضوع را جمع آوری می کردند و سپس در سطح دوم آنها را مورد نقد و بررسی قرار می دادند، تا سره را از ناسره جدا سازند. بنابر سطح اول، کار محدثان یک کار مقارنه ای درجه اول بوده است: محدث باید روایات همه فرقه ها و جریانها را می شناخت و جمع آوری می کرد، سپس وارد سطح دوم می شد و دست به گزینش می زد. طبری در تاریخش فقط به سطح اول کار محدثان پایبند بوده و وارد سطح دوم نشده است. اینک جا دارد با استفاده از روش نقد حدیث، روایات تاریخ طبری دوباره مورد بازخوانی قرار گیرد.
کلمات کلیدی: تاریخ, حدیث, اسناد, تاریخ نگاری اسلامی, محمد بن جریر طبری
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/862513/