بینش و روش در تاریخ نگاری و تاریخ نگری حمدالله مستوفی قزوینی
عنوان مقاله: بینش و روش در تاریخ نگاری و تاریخ نگری حمدالله مستوفی قزوینی
شناسه ملی مقاله: JR_HPH-24-14_007
منتشر شده در شماره 14 دوره 24 فصل در سال 1393
شناسه ملی مقاله: JR_HPH-24-14_007
منتشر شده در شماره 14 دوره 24 فصل در سال 1393
مشخصات نویسندگان مقاله:
ذکرالله محمدی - دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین
مسعود آدینه وند - دانشجوی دکتری تاریخ ایران بعد از اسلام، دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین
خلاصه مقاله:
ذکرالله محمدی - دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین
مسعود آدینه وند - دانشجوی دکتری تاریخ ایران بعد از اسلام، دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین
حمدالله مستوفی قزوینی از مورخان و رجال دیوانی عصر ایلخانان بوده که با اثرپذیری از پیشینیان و نیز تاثر از روزگار خود، به نگارش آثاری در حوزه های تاریخ، شعر و جغرافیا روی آورده است. بینش مستوفی، ترکیبی از عقلگرایی و مشیتباوری، و روش او نیز متاثر از معرفتشناسیاش به تاریخ، آمیزهای از شیوه انتقادی و روایی با سادهنویسی و تکیه بر استناد هاست. در پژوهش حاضر، فرض بر آن است که مستوفی بهعنوان مسلمانی متدین بر خلاف بسیاری از مورخان معاصر و قبل از خودش، ضمن اثرپذیری از نگاه سنتی، مولفههای نقد و سنجش روایات و نگاه منطقی را در آثار خود منعکس کرده است. هدف از مقاله پیش روی، آن است که با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی، رابطه میان بینش مستوفی با سبک تاریخ نگاری و تاریخ نگری او روشن و به این پرسش، پاسخ داده شود که بینش تاریخی مستوفی بر تاریخ نگاری او چه اثری گذاشته است. یافتههای پژوهش نشان میدهند نظام فکری این مورخ دیوانی، مبتنی بر دو رویکرد روایی و انتقادی، و نگاه مشیتباورانه بوده و او ضمن سلطنت گرایی و دفاع از ایلخانان ایرانی، اطلاعات فراوانی را درباره اوضاع نابسامان سیاسی، مذهبی، اجتماعی و اقتصادی ایران در دوران مغولان و ایلخانان ثبت کرده است.
کلمات کلیدی: حمدالله مستوفی, ایلخانان, تاریخ نگاری, تاریخ نگری, عقل گرایی, مشیت گرایی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/864081/