نقدی بر ماده 14 قانون آیین دادرسی کیفری
عنوان مقاله: نقدی بر ماده 14 قانون آیین دادرسی کیفری
شناسه ملی مقاله: JR_JPLR-7-26_001
منتشر شده در شماره 26 دوره 7 فصل در سال 1398
شناسه ملی مقاله: JR_JPLR-7-26_001
منتشر شده در شماره 26 دوره 7 فصل در سال 1398
مشخصات نویسندگان مقاله:
ابوالفضل هدایتی محبوب - کارشناسی ارشد حقوق خصوصی/ دانشگاه بوعلی سینا
محمدحسن اسدی - استادیار حقوق خصوصی - دانشگاه بوعلی سینا همدان
خلاصه مقاله:
ابوالفضل هدایتی محبوب - کارشناسی ارشد حقوق خصوصی/ دانشگاه بوعلی سینا
محمدحسن اسدی - استادیار حقوق خصوصی - دانشگاه بوعلی سینا همدان
خسارت های وارده ناشی از جرم در حقوق ایران ازجمله در ماده 14 قانون آیین دادرسی کیفری جدید به مادی، معنوی و منافع ممکن الحصول تقسیم شده است. با توجه به تصویب این قانون که تحولی در پاره ای از قواعد مسئولیت مدنی می باشد، از موارد قابل انتقاد آن خارج کردن خسارت ناشی از جرائم موجب دیه و تعزیرات منصوص شرعی از شمول اصل جبران کامل خسارات است، بدون آنکه تعریفی جامع از خسارت معنوی و تعزیرات منصوص شرعی ارائه داده باشد.
مطالبه خسارت معنوی و منافع ممکن الحصول در جرائم موجب تعزیرات منصوص شرعی و دیه فقط در مواردی که حکم به خسارت مالی نباشد، امکان پذیر است. محدودیت اعمال شده در تبصره 2 ماده 14 ق.د.ک. جدید شامل منفعت ازدست رفته در جرائم علیه اموال نبوده و می توان آن را مطالبه کرد و مصادیق تعزیرات منصوص شرعی با توجه به روایات، نمی تواند شامل از دست رفتن منافع ممکن الحصول شود و در جرائم موجب قصاص، حد و تعزیر غیرمنصوص، منافع ممکن الحصول و خسارت معنوی قابل مطالبه و مطابق ماده 14 منظور مقنن جبران خسارت معنوی به وجه مادی و غیر آن است.
کلمات کلیدی: مسئولیت مدنی, ضرر و زیان, خسارت معنوی, منافع ممکنالحصول, تعزیرات منصوص شرعی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/884755/