واکاوی ادب دعا با تاکید بر لایه های آوایی
عنوان مقاله: واکاوی ادب دعا با تاکید بر لایه های آوایی
شناسه ملی مقاله: JR_RLA-2-6_001
منتشر شده در شماره 6 دوره 2 فصل در سال 1396
شناسه ملی مقاله: JR_RLA-2-6_001
منتشر شده در شماره 6 دوره 2 فصل در سال 1396
مشخصات نویسندگان مقاله:
عباس اقبالی - عضو هیئت علمی دانشگاه کاشان
خلاصه مقاله:
عباس اقبالی - عضو هیئت علمی دانشگاه کاشان
دعا، تبلور استمداد از سرچشمه فیض و پاسخ به یکی از اساسی ترین نیاز های متعالی بشر است و هر انسانی فارغ از کیش و آیینی خاص و به فراخور شخصیت و رویکردهای فکری خود به آن تمسک می جوید. سابقه دعا در ادب عربی و فرهنگ اسلامی؛ بویژه در سیره پیامبر اکرم صلوات الله و سلامه علیه و ائمه اطهار علیهم السلام و نقش آن در توجه دادن مردم به حقیقت مینوی((Numinous) ، به پیدایش نصوصی ادبی و متمایز دعا انجامید. در این جستار با بررسی توصیفی تحلیلی پیشینه و ویژگی های ادب دعایی معلوم شده که گفتار دعایی دارای سابقه ای دیرین در فرهنگ عربی است و همچون دیگر انواع ادب عربی از قبیل فخر و غزل و اعتذار آراسته به قاعده کاهی و قاعده افزایی های ادبی است ولی در متون ادب اسلامی،غلبه گفتمان توحیدی، واچ آرایی های معنا دار، کاربست فراوان توازن های آوا آغرین، بویژه توازن نحوی از ویژگی های برجسته ادب دعایی است.
کلمات کلیدی: ادب دعایی , بینامتنی , آوا , توازن , صحیفه سجادیه
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/888901/