توجیه المحال در ادب فارسی
عنوان مقاله: توجیه المحال در ادب فارسی
شناسه ملی مقاله: JR_PLLJ-1-1_007
منتشر شده در شماره 1 دوره 1 فصل در سال 1388
شناسه ملی مقاله: JR_PLLJ-1-1_007
منتشر شده در شماره 1 دوره 1 فصل در سال 1388
مشخصات نویسندگان مقاله:
احمد ذاکری - دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
خلاصه مقاله:
احمد ذاکری - دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
یکی از جذاب ترین آرایه های ادبی توجیه المحال است. این آرایه زیبای بدیعی، با سخنان عارفان بزرگی چون بایزید بسطامی و حسین بن منصور حلاج پدید آمد و آنگاه در شعر سرایندگانی همچون سنایی غزنوی، عطار نیشابوری و حافظ، جایگاهی استوار یافت. سپس دامنه آن به شعر سبک هندی اصفهانی نیز کشیده شد.
برای این آرایه ادبی شاخه هایی مانند: شطح، خلاف آمد عادت، وفاق الضدین و... می توان نام برد که در دانش منطق از آن با نام های قیاس خلف و متناقض نما یاد کرده اند. در کتاب های نقد ادبی و بدیع روزگار ما جای آن خالی مانده با آنکه ادبیات معاصر ما نیز نیم نگاهی بدان دارد.
در این گفتار به بررسی و واجست این آرایه دیرپای ادب فارسی خواهیم پرداخت.
کلمات کلیدی: توجیه المحال, وفاق الضدین, خلاف آمد عادت, شطح, قیاس خلف و متناقض نما
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/940016/