استفاده از پلیمر در پوشش دار کردن بذر چغندرقند
عنوان مقاله: استفاده از پلیمر در پوشش دار کردن بذر چغندرقند
شناسه ملی مقاله: JR_JRSB-31-2_004
منتشر شده در شماره 2 دوره 31 فصل در سال 1394
شناسه ملی مقاله: JR_JRSB-31-2_004
منتشر شده در شماره 2 دوره 31 فصل در سال 1394
مشخصات نویسندگان مقاله:
فرحناز حمدی - کارشناس ارشد موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند- سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران
داریوش طالقانی - دانشیار موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
سعید صادق زاده حمایتی - استادیار موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
حمید نوشاد - مربی پژوهشی موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
خلاصه مقاله:
فرحناز حمدی - کارشناس ارشد موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند- سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران
داریوش طالقانی - دانشیار موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
سعید صادق زاده حمایتی - استادیار موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
حمید نوشاد - مربی پژوهشی موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
این تحقیق با هدف تعیین تاثیر پلیمرسنتز شده داخلی روی خصوصیات جوانه زنی و رشد گیاهچه بذر چغندرقند در آزمایشگاه، گلخانه و مزرعه در موسسه تحقیقات چغندرقند در کرج طی سال های 91-1389 انجام شد. آزمایش در قالب طرح بلوک های کاملتصادفی در چهار تکرار و نه تیمار شامل بذربدون پوشش(شاهد)، بذرپوشش دار با پلیمرخارجی و هفت مقدار پلیمر(دز) داخلی(بین 0/5 تا 5/3 گرم به ازای یک صد گرم بذر) اجرا شد. قوهنامیه، وزنخشک ریشه چه و ساقه چه در آزمایشگاه، بنیه بذر در گلخانه و درصدسبز و عملکرد کمی و کیفی محصول در مزرعه اندازه گیری شد. جهت تعیین تاثیر احتمالی پوشش بر زوالبذر و میزان جوانه زنی، در هفت نوبت و تاثیر در بنیه بذر در شش نوبت حداکثر تا 541 روز پساز پوشش دار شدن، نمونه برداری و بررسی شدند. نتایج حاکی از عدم وجود اختلاف معنی دار بین میانگین تیمارها از نظر میزان جوانه زنی بذر، درصدجوانه های غیرعادی در آزمایشگاه و بنیه بذر در گلخانه بود. تیمارهای مختلف پوشش پلیمری در سطح احتمال یکدرصد بر وزن خشک ریشه چه و ساقه چه تاثیر معنی داری داشتند. بیشترین وزن خشک ریشه چه معادل 306/4 گرم مربوط به تیمار 0/5گرم همراه با بذربدون پوشش معادل 3/741 گرم و بیشترین وزن خشک ساقه چه(2/463- 1/584گرم) مربوط به تیمارهای بذربدون پوشش، پلیمرخارجی و پلیمرداخلی با نسبت های0/5 تا یک گرم در 100 گرم بذر اختصاص داشت. روند زوالبذر نشان داد که پساز گذشت 141روز از فرآوری بذر، میزان جوانه زنی کاهش و درصدجوانه های غیرعادی افزایش یافت، اختلافات هر دو مورد در سطح احتمال یکدرصد معنیدار بودند. تغییرات صفات مورد اندازهگیری، برای تیمارهای بذربدون پوشش و بذر با پوشش پلیمری مشابه بود. تاثیر زمان بر بنیه بذر، در تیمارهای موردمطالعه در سطح احتمال یکدرصد اختلاف معنی داری نشان دادند و بیشترین بنیه(81/36-79/33 درصد) به تیمار پلیمرداخلی به میزان یک تا 1/5گرم به ازای 100گرم بذر اختصاص داشت. عدمتاثیر معنی دار تیمارها بر تراکمبوته پیش و پساز عملیات تنک و در زمان برداشت نشان داد که پوشش بذر تاثیری بر استقرار بوته در سطح مزرعه ندارد. باتوجه به نتایج این مطالعه مشخص گردید که تیمار پلیمرداخلی به میزان یک تا 1/5گرم به ازای 100گرم بذر، جهت افزایش بنیه بذر در پروسه فرآوری نتیجه مطلوب دارد.
کلمات کلیدی: پلیمر, پوشش بذر, چغندرقند, جوانه زنی, زوال بذر, یکنواختی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/943847/