تدوین مدل پذیرش سامانه های سلامت الکترونیک
عنوان مقاله: تدوین مدل پذیرش سامانه های سلامت الکترونیک
شناسه ملی مقاله: THPC02_072
منتشر شده در دومین همایش ملی فناوری اطلاعات و ارتقا سلامت در سال 1398
شناسه ملی مقاله: THPC02_072
منتشر شده در دومین همایش ملی فناوری اطلاعات و ارتقا سلامت در سال 1398
مشخصات نویسندگان مقاله:
مسعود حراقی - کارشناس برنامه وبودجه، سازمان مدیریت و برنامه ریزی، بوشهر، بوشهر، ایران.
علی درویشی - دانشجوی دکتری اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
مریم حراقی - کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، استاد مدعو دانشگاه پیام نور، بوشهر، بوشهر، ایران.
خلاصه مقاله:
مسعود حراقی - کارشناس برنامه وبودجه، سازمان مدیریت و برنامه ریزی، بوشهر، بوشهر، ایران.
علی درویشی - دانشجوی دکتری اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
مریم حراقی - کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، استاد مدعو دانشگاه پیام نور، بوشهر، بوشهر، ایران.
مقدمه: با توجه به توسعه سامانه های فناوری اطلاعات در حوزه پزشکی و اینکه تنها فراهم آوری تجهیزات و امکانات نمی تواند منجر به پذیرش فناوری-های جدید در جامعه هدف شود، هدف اصلی از انجام این پژوهش بررسی عوامل موثر و ارائه مدل ساختاری پذیرش سامانه های سلامت الکترونیک در میان پزشکان هست.روش کار: جامعه آماری پژوهش توصیفی- پیمایشی حاضر که در نیمه اول سال 1397 صورت گرفته، تمامی پزشکان عمومی و متخصص ساکن در استان تهران می باشند که 168 نفر از آنان با استفاده از فرمول نمونه گیری کوکران، به صورت تصادفی انتخاب و موردمطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده های پژوهش پرسشنامه 40 گویه ای هست که در محورهای نه گانه (شامل کیفیت خدمات، سازگاری، تصویر، ملموس بودن نتایج، اعتماد به اینترنت، اعتماد به دولت، سهولت ادراک شده، مطلوبیت ادراک شده و تمایل به استفاده از خدمات سلامت الکترونیک) طراحی گردید. پرسشنامه مذکور دارای پایایی معادل با نمره آلفای کرون باخ 94/0 هست و روایی سازه پرسشنامه نیز توسط آزمون کیزرمایر موردبررسی قرار گرفت و شاخص KMO برای کل پرسشنامه معادل با 89/0 محاسبه گردید. به منظور تجزیه وتحلیل داده های جمع آوری شده از آزمون رگرسیون برای بررسی فرضیه ها و شیوه مدل سازی معادلات ساختاری به کمک نرم افزار آموس استفاده گردید.یافته ها: اکثر نمونه آماری موردمطالعه در رده سنی 40 تا 45 سال (26 درصد)، مرد (79 درصد) و پزشک عمومی (67 درصد) بوده اند. در پژوهش فعلی، نه فرضیه موردبررسی قرار گرفت و یافته های پژوهش نشان داد که سودمندی ادراک شده (با ضریب 75/0)، سازگاری با سیستم (با ضریب 71/0)، تصویر و برداشت افراد از دولت الکترونیک (با ضریب 68/0)، کیفیت خدمات (با ضریب 61/0) و اعتماد به دولت الکترونیک (با ضریب 75/0) بر تمایل به بر تمایل به استفاده از سامانه های سلامت الکترونیک تاثیر مثبت و مستقیم دارد، همچنین سهولت ادراک شده ناشی از به کارگیری سامانه های سلامت الکترونیک (با ضریب 21/0) و کیفیت خدمات (با ضریب 31/0) بر سودمندی ادراک شده ناشی از به کارگیری سامانه های سلامت الکترونیک تاثیر مثبت و مستقیم دارد و تمامی فرضیه های مذکور با اطمینان 95 درصد و در سطح خطای کمتر از 5 درصد موردپذیرش قرار گرفتند.نتیجه گیری: با توجه به اینکه سودمندی ادراک شده ناشی از به کارگیری سامانه های سلامت الکترونیک و اعتماد به دولت الکترونیک بیشترین تاثیر را بر تمایل به استفاده ازاین گونه سامانه ها دارند، لذا پیشنهاد می گردد طراحی کنندگان سامانه های سلامت الکترونیک در اصلاح سامانه های موجود یا طراحی سامانه های آتی، کاربردی بودن سیستم برای کاربران را مدنظر قرار دهند و از سوی دیگر دولت با تاکید بر محرمانه نگه داشتن حریم شخصی و عدم افشای داده های افراد به توسعه اعتماد به دولت الکترونیک اقدام نماید.
کلمات کلیدی: سامانه های سلامت الکترونیک، مدل پذیرش فناوری، پزشکان
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/946064/