تعارض اصل صحت با اصل استصحاب در فقه
عنوان مقاله: تعارض اصل صحت با اصل استصحاب در فقه
شناسه ملی مقاله: JR_GHANON-2-8_027
منتشر شده در شماره 8 دوره 2 فصل زمستان در سال 1397
شناسه ملی مقاله: JR_GHANON-2-8_027
منتشر شده در شماره 8 دوره 2 فصل زمستان در سال 1397
مشخصات نویسندگان مقاله:
بهنام اسدی - استاد دانشگاه
خلاصه مقاله:
بهنام اسدی - استاد دانشگاه
منظور از اصل صحت در این معنا، آن است که اعمال دیگران را بایس تحمل بر صحت و درستى کرد و مشروع و حلال انگاشت و مادامى که دلیلى بر نادرستى و حرمت آن پیدا نشده است، نبایستى در صورت دوران امر بین احتمال صحت و مشروعیت از یک طرف و عدم مشروعیت از طرف دیگر، اعمال افراد را نامشروع و نادرست پنداشت. یکى از قواعد مهم حقوق اسلامى قاعده اصال هالصحه است، که کاربرد فراوانى در فقه و حقوق اسلامى دارد و به اشکال مختلف مورد استفاده واقع مى گردد. این اصل، معانى مختلفى در فقه و حقوق دارد که ذیلا ابتدا به تعریف و توضیح دو معناى معروف و مشهور آن پرداخته مى شود و سپس کاربرد اصاله الصحه را بیان نموده و در آخر به توضیح تعارض اصاله الصحه و اصل استصحاب با بیان نمونه هایی از مواد قانونی می پردازیم.
کلمات کلیدی: اصل صحت، اصل استصحاب، جواز تکلیفی، مفهوم وضعی، احکام شرعی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/947972/