بررسی وضعیت فرسودگی شغلی در زنان شاغل مورد مطالعه: زنان شاغل در بیمارستان های شهر اردبیل

Publish Year: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 857

نسخه کامل این Paper ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

WHMED08_002

تاریخ نمایه سازی: 4 دی 1398

Abstract:

زمینه و هدف:دریک سازمان سالم، سلامت جسمی وروانی کارکنان بسیار مورد تاکید میباشد. در این بین بانوان شاغل، علاوه بروظایف شغلی عهده دارمسئولیتهای داخل منزل نیزهستند لذا بیشتر ازسایرافراد درمعرض تنشها و فشارهای ناشی ازشغل و بدنبال آن خستگی وفرسودگی شغلی میباشند.موادو روش ها:این پژوهش ازنوع مطالعات توصیفی ومقطعی در ۲۱۲ نفر ازکارکنان زن شاغل دربیمارستانهای خصوصی ودولتی میباشد که باروش نمونه گیری تصادفی براساس ساختار وترکیب فیزیکی حضورشاغلین انتخاب شدند. اطلاعات لازم بااستفاده از پرسشنامه ی استاندارد فرسودگی Maslach burnout inventory (MBI) جمع آوری گردید. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمونهای آماری و نرم افزار SPSS ۲۰ استفاده گردید.یافته ها: باتوجه به نتایج، میانگین فرسودگی شغلی در زنان درحدمتوسط به بالا میباشد. بیشترین سن پرسنل، مربوط به ۳۲ سال و با سابقه کاری ۸ سال بود. بیشترین سطح بالای فرسودگی شغلی در بعدخستگی عاطفی با ۴۷,۵۷ درصد بود. در بعدمسخ شخصیت با تحصیلات ونوع بیمارستان ارتباط معنی داری مشاهده گردیدکه دربیمارستانهای دولتی این بعدبیشتر است. درمشخصات دموگرافیک بین سن، سابقه کار، میزان حقوق دریافتی وبخش محل کار ومیزان فرسودگی شغلی رابطه معنی داری وجود دارد.نتیجه گیری: باتوجه به بالابودن بعد خستگی عاطفی، پیشنهاد میشود که با درنظرگرفتن مراکز تفریحی کوتاه مدت و متوالی درجهت تقویت روحیه وهیجانات کارکنان وتوسعه کارگاه های تخصصی مدیریت استرس وخدمات مشاوره ای درجهت کاهش استرس بخصوص درکارکنان زن اقدام شود.همچنین با توجه به نتایج تحقیق میتوان پیشنهادکردکه مدیران درراستای افزایش کارایی وارتقای سطح نوآوری کارکنان، بین آنان تفاوت قائل نشوند تا سازمان بتواند به اهداف ازپیش تعیین شده خود برسد.

Authors

زهرا خاکدل

کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان،اصفهان، ایران

مسعود فردوسی

دانشیار، گروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی،دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

فریدخت سلحشوری

کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران