بررسی اثر پارامترهای موثر در عمرخستگی سازههای دریایی

عمر اکثر سازههای دریایی، قبل از به اتمام رسیدن هیدروکربن مخازن، بهپایان میرسد. جهت افزایش عمر این سازهها، فعالیتهای تحقیقاتی صورت میپذیرد تا بتوان از حداکثر زمان جهت برداشت از مخازن هیدروکربن استفاده کرد. دریا، منبع عظیم امواج است و ماهیت امواج چیزی جز منبع نیروهای نوسانی نیست. مکانیسم خستگی یکی از مهمترین مکانیسمهای خرابی درسازه، است. یکی از اقدامات مهم در بهبود عمر و کاربری یک سازه دریایی، تعیین عمرخستگی آن سازه است و در برآورد تقریبی تخمین عمر یک سازه، معمولا عمر ضعیفترین عضو آن بعنوان عمر سازه در نظر گرفته می شود. سازه دریایی از اتصالات لولهای در انواع مختلف، از قبیل DK ،DT ،X ،Y ،K ،T و ترکیب این اتصالات با هم، تک صفحهای چند صفحهای، تشکیل شدهاند. برای تخمین عمرسازه، بایستی بحرانیترین اتصال، یعنی اتصال با عمر کمتر، در سازه را پیدا کرد. لذا بمنظور تعیین عمر خستگی، در این پژوهش اثر در نظر گرفتن خصوصیات دینامیکی خود سکوی شابلونی، خصوصیات هندسی و دینامیکی عرشه و خوردگی مصالح با استفاده از روش خستگی طیفی مورد تحلیل قرار گرفت. همچنین در این مطالعه حساسیت و تاثیر خصوصیات دینامیکی سازه و عرشه سکو در برآورد عمر مفید خستگی آن مورد بررسی قرار گرفته است. لازم بذکر است که اگرچه کار مدلسازی عرشه زمان براست، ولی اگر هندسه عرشه در محاسبات لحاظ نشود، دقت در محاسبه عمر و شناسایی اتصال بحرانی پایین می آید که این موضوع نیز در این تحقیق مورد توجه واقع شده است. از طرف دیگر، خوردگی مصالح از پارامترهای مهمی است که عمر سازه را تا مقادیر زیادی پایین می آورد و چشم پوشی از چنین فاکتوری، طراحی و تخمین عمر سازه را زیر سوال میبرد. در اتصالX ناحیهای که دچار آسیب خستگی بالاتری شد، نقطه زینی 1 اتصال بود که عملا بحرانی ترین حالت بارگذاری مربوط به بارگذاری امواج برروی این اتصال به صورت خارج از صفحه اعمال شده بود.

Keywords:

جاکت , خستگی طیفی , عرشه , تحلیل دینامیکی , عمر