بینامتنی قرآنی در شعر ابو تمام طائی
Publish place: Language Studies، Vol: 2، Issue: 4
Publish Year: 1390
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 398
This Paper With 21 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JLRZ-2-4_007
تاریخ نمایه سازی: 10 خرداد 1399
Abstract:
در این مقاله، پدیده بینامتنی قرآنی و مفاهیم آن را در نمونه هایی از شعر ابو تمام بررسی می کنیم، روابط و کنش دوسویه بین قرآن و متن شعر این شاعر را نشان می دهیم و تاثیر آن را در تولید معنا بیان می کنیم. پدیده بینامتنی قرآنی دارای جنبه های هنری و شیوه های سبک شناسی گوناگونی است. در این پژوهش، نوع ارتباط شاعر را با قرآن نشان می دهیم و بر مبنای نوع کارکرد، شکل های متفاوتی از بینامتنی قرآنی را تحلیل می کنیم تا کنش خلاق میان قرآن و متن شعر را مجسم کنیم؛ علاوه بر آن، تکنیک های متنوع بینامتنی را در بافت شعری بررسی می کنیم.
Authors
محمد نگارش
گروه زبان و ادبیات عرب .دانشگاه فردوسی مشهد
افسانه هادی زاده
دانشجوی ارشد زبان و ادبیات عرب دانشگاه فردوسی