تعیین مقادیر مناسب نیتروژن در سیستم بی خاک ورزی تحت شرایط مختلف رطوبتی برای زراعت گندم
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
Language: Persian
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
Document ID: R-1053919
Publish: 16 February 2019
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
View: 204
Pages: 45
Publish Year: 1394
نسخه کامل Research منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
Abstract:
به منظور بررسی اثرات تنش رطوبتی بر میزان نیتروژن مصرفی گندم، در سامانه کشت بی خاک ورزی، با اجرای یک سیستم آبیاری بارانی تک شاخه و با استفاده از طرح آماری اسپلیت بلوک مرکب در مکان، برهمکنش چهار سطح صفر، ،135 90 و 180 کیلوگرم در هکتار نیتروژن خالص در هکتار از منبع اوره و چهار میزان آب (I،4I،3I،2I1 به ترتیب معادل 7420 ، 6900 ، 6800 و 6290 متر مکعب در هکتار با احتساب 285 میلیمتر میانگین بارندگی دو ساله در طول دوره رشد گندم) مطالعه شد. در روش کشت، بی خاک ورزی قبل از کشت هیچ گونه عملیات خاک ورزی انجام نشد و عمل کشت با دستگاه مستقیم کار انجام گرفت. میانگین نتایج دو ساله این تحقیق نشان داد که مقادیر مختلف آب مصرفی با تاثیر معنی دار بر اجزا عملکرد نظیر تعداد خوشه در متر مربع 01.0> P)) و وزن هزار دانه (05.0> P) موجب افزایش معنی دار (01.0> P) عملکرد دانه و میزان پروتیین دانه و افزایش معنی دار (05.0> P) جذب کل نیتروژن و فسفر شدند. در بین تیمارهای آبیاری هر چند بیشترین میانگین عملکرد دانه به میزان 6226 کیلوگرم در هکتار از تیمار I1 بدست آمد. از لحاظ آماری، کاربرد نیتروژن با تاثیر معنی دار بر اجزا عملکرد، موجب افزایش معنی دار (01.0> P) بر عملکرد دانه، ، میزان پروتیین دانه و میزان جذب کل نیتروژن، فسفر و پتاسیم دانه ها شدند. در بین تیمارهای نیتروژن بیشترین میزان عملکرد دانه به میزان 6623 کیلو گرم در هکتار از کاربرد 135 کیلوگرم در هکتار نیتروژن بدست آمد. کاربرد توام آب و نیتروژن نیز با تاثیر معنی دار (01.0> P) بر تعداد خوشه در متر مربع موجب افزایش معنی دار (01.0> P) عملکرد دانه شد. در مجموع نتایج نشان داد که 1) تولید گندم به شدت وابسته به میزان آب مصرفی است به طوری که در هر سطحی از نیتروژن، تنش رطوبتی موجب کاهش عملکرد دانه گردید. 2) کمترین عملکرد دانه از تیمار I4N0 (کاربرد کمترین مقدار آب و بدون مصرف نیتروژن) به دست آمد که از لحاظ آماری با تیمار I1N0 (بیشترین مقدار آب و بدون مصرف نیتروژن) در یک گروه آماری قرار داشت. این یلقته نشان داد که نیتروژن نقش مهمی در تولید گندم دارد. 3) میزان اثربخشی نیتروژن بستگی شدیدی به میزان آب آبیاری دارد به طوری که اگر آب عامل محدود کننده نبود (I1)، مصرف نیتروژن از صفر تا سطح 135 کیلوگرم در هکتار عملکرد به شدت از 4 تن به نزدیک به 7 تن در هکتار افزایش یافت اما زمانی که آب عامل محدود کننده بود ( تیمارI4 ) کاربرد نیتروژن تاثیر چشمگیری همانند شرایط غیر تنش بر عملکرد نداشت. 4) بالاترین میزان عملکرد دانه (7208 کیلوگرم در هکتار) از تیمار I1N135 به دست امده ولی از لحاظ آماری این تیمار با تیمارهای I1N180 و I2N90 تفاوت معنی داری نداشت. در نهایت کاربرد 90 کیلوگرم در هکتار نیتروژن توام با 711 میلیمترآب برای شرایط مشابه توصیه نمود. 5) به دلیل بارش نسبتا بالا در طول فصل رشد گندم در هر دو سال، اختلاف بین کل آب مصرفی در تیمارهای مختلف تفاوت زیاد نبود شاید اگر میزان بارندگی در طول فصل رشد کمتر بود و نتایج متفاوت بود. کلید واژه ها: آبیاری بارانی تک شاخه، تنش رطوبتی، گندم، نیتروژن