تحلیل روابط دوجانبه چین و جمهوری اسلامی ایران در عرصه سیاست خارجی: شکاف بین انتظارات و واقعیات
This Paper With 26 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
تاریخ نمایه سازی: 19 آذر 1399
Abstract:
چین و ایران در دوران استعمار (قرون ۱۸ و ۱۹ میلادی) تحت نفوذ قدرت های بیگانه قرار گرفتند و در دو جنگ جهانی میدان رقابت قدرت های متخاصم شدند. پس از این دوران هر دوکشور با انقلاب داخلی (۱۹۴۹ چین و ۱۹۷۹ ایران) مواجه شدند. لذا بنیادهای سیاست خارجی این دو کشور کم وبیش تحت تاثیر تجربه ناخوشایند تاریخی و اصول انقلابی آن ها قرار گرفته است. بر همین اساس بیجینگ و تهران نظم رایج بین المللی را ناعادلانه می پندارند و هدفی مشابه (نه یکسان) برای تعدیل نظم بین المللی دارند. از این رو هر دو کشور جایگاهی ویژه در روابط خارجی یکدیگر دارند. با توجه به نکات مذکور، این پرسش مطرح می شود که نگاه ایران و چین به یکدیگر در روابط خارجی چگونه است؟ نگاه کشورها به یکدیگر ممکن است با انتظارات متفاوتی همراه باشد. عدم تطابق انتظارات با واقعیات معمولا منجر به خطای استراتژیک و هزینه های هنگفت در سیاست خارجی شود. در این مقاله استدلال شده است که «نگرش چین به ایران بر اساس محاسبات اقتصادی و تا حدودی ایجاد توازن ژئوپلیتیکی و ژئواکونومیکی غیرچالشگرانه در برابر آمریکا بنا شده است. در حالی که نگرش ایران به چین بیشتر بر مبنای برقراری موازنه سیاسی در برابر آمریکا و ایجاد تکیه گاه اقتصادی است.»
Keywords:
Authors
دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه اصفهان
گروه روابط بین الملل، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه اصفهان
مراجع و منابع این Paper: