گسستهای گسترده: واکاوی گزندهای «فایدهگرایی» جان استوارت میل بر «یکپارچگی» و «خودآیینی» آدمی
Publish place: Fundamental Western Studies، Vol: 3، Issue: 2
Publish Year: 1391
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 197
This Paper With 22 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_OCCIDE-3-2_003
تاریخ نمایه سازی: 7 اردیبهشت 1400
Abstract:
هدف از نگارش این مقاله طرح، تبیین، و تحلیل یکی از مهمترین انتقادهای واردشده در سنت فلسفی انگلوساکسون بر «فایدهگرایی» کلاسیک است. این انتقاد را، که به انتقاد ناظر بر «یکپارچگی» معروف است، برنرد ویلیمز در سال ۱۹۷۳ مطرح کرد، و در کنار انتقاد ناظر بر عدالت، که جان رالز در سال ۱۹۷۱ مطرح کرده بود، مهمترین انتقادهای واردشده بر فایدهگرایی کلاسیک قلمداد میشوند. بنابر این انتقاد، فایدهگرایی «یکپارچگی» و «خودآیینی» فرد را تهدید میکند و «گسست»های گستردهای در آدمی پدید میآورد که از جمله آنها میتوان به «گسست» میان عمل آدمی و باورهای ژرف اخلاقی او و «گسست» میان عمل آدمی و روابط دوستانه و عاشقانهاش اشاره کرد. این مقاله، پس از تبیین انتقاد برنرد ویلیمز، میکوشد با استفاده از مشهورترین شروح و تفاسیر این انتقاد در آرای فیلسوفانی مانند راجر کریسپ، جولیا درایور و تیموتی چپل انتقاد ویلیمز را از زوایای مختلف تحلیل کند و تفاسیر و گونههای مختلف آن را معرفی نماید. واکاوی این انتقاد و گونههای مختلف آن میتواند در داوری ما درباره «فایدهگرایی» و درکمان از چرایی و چگونگی پیدایش گونههای مختلف آن تاثیرگذار باشد.
Keywords:
Authors
شیرزاد پیکحرفه
عضو هیئت علمی گروه فلسفه دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)