(مقاله علمی پژوهشی) ارزیابی تولید اولیه ناخالص برآوردی سنجنده MODIS با استفاده از برج های اندازه گیری شار کربن (مطالعه موردی: جنگل های معتدله انگلستان)
Publish place: Journal of Agricultural Meteorology، Vol: 8، Issue: 2
Publish Year: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 377
This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_AGRIMET-8-2_007
تاریخ نمایه سازی: 25 اردیبهشت 1400
Abstract:
در این پژوهش، محصول تولید اولیه ناخالص سنجنده مودیس (MODIS-GPP) به عنوان نمایه ای از توان بالقوه پوشش گیاهی در ترسیب دی اکسید کربن جو سطح زمین با استفاده از داده های برج شار کربن (Flux Tower-GPP) در سه منطقه همگن جنگلی از درختان برگ پهن در جنوب انگلستان مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفت. پس از انجام آزمون نرمال بودن، میانگین سنجنده ی مودیس (پیکسل ۱ × ۱ کیلومتر) با Flux Tower GPP مقایسه شد. بر اساس نتایج آزمون تی- استیودنت دو طرفه، بین میانگین داده ها اختلاف معنی داری در سطح ۹۵% وجود دارد. در دو ایستگاه Alice Holt و Wytham مقادیر اندازه گیری شده توسط برج ها بیشتر از MODIS-GPP می باشد؛ در حالی که در ایستگاه Pang Lambourne برعکس است که می تواند ناشی از ناهمگنی پوشش سطح زمین باشد. روند تغییرات فصلی هر دو سری داده یکسان می باشد و در تمامی ایستگاه ها افزایش GPP در مراحل نمو گیاهان نمایان است. میزان این کمیت با یک شیب ملایم تا ابتدای ماه می افزایش می یابد و تا نیمه تابستان با افزایش تراکم تاج پوشش، تحت تاثیر بیشینه تابش فعال فتوسنتزی جذب شده توسط گیاهان و فعالیت فتوسنتزی، افزایش می یابد. در اواخر فصل تابستان مقدار آن بتدریج کاهش می یابد و سرانجام، با شروع فصل پاییز و افت دمای هوا، کاهش سریعی در ماه اکتبر مشاهده شد. استفاده از داده های MODIS-GPP برای برآورد توان تولید بوم سازگان ها به دلیل ناهمگنی ساختاری درون پیکسل این داده ها به تنهایی قابل اعتماد نمی باشد. از طرف دیگر به دلیل محدودیت تعداد برج های اندازه گیری شار کربن، از این برج ها نمی توان به تنهایی برای درون یابی و بررسی تغییرات مکانی و زمانی کمیتGPP استفاده کرد. بنابراین، استفاده توام داده های MODIS-GPP و Flux Tower-GPP در ارزیابی توان تولید بالقوه بوم سازگان ها در سطح منطقه ای و جهان قابل توصیه است.
Keywords:
Authors
حسن عباسیان
دانشجوی دکتری آلودگی محیط زیست ، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران
عیسی سلگی
دانشیار گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه ملایر، ایران.
سید محسن حسینی
گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، مازندران، ایران.
سید حسین کیا
بخش محیط زیست، شرکت مهندسی مشاور مهاب قدس، تهران، ایران