تفسیر فرآیند ارتباط در کلاس های مجازی کارگاهی و عملی هنرهای دیداری بر اساس نظریه یاکوبسن و تبیین راهکارهای ارتقای اثرگذاری کارکردهای آن
Publish place: National Conference on Virtualization of Workshop and Practical Courses in the Field of Art, Challenges and Solutions
Publish Year: 1399
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 567
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
VWPAC01_014
تاریخ نمایه سازی: 29 اردیبهشت 1400
Abstract:
بیان مسئله: آموزش الکترونیکی، شیوه جدیدی است در عرصه آموزش و به راستی در حیطه یادگیری در حوزه آموزش عالی، سهمی انکارناشدنی را ایفا می نماید و می توان آن را تدبیری برای پیشبرد و تعالی کیفیات نظام های آموزشی اطلاق نمود. در بسترهای جدید آموزش، موسسات آموزش عالی و اعضای هیئت علمی همواره به بهترین و مطلوب ترین شکل برقراری ارتباط اندیشده اند و برای دستیابی بدان تلاش نموده اند و از آن سو دانشجویان نیز به عنوان مخاطب هدف این مهم، محتوای آموزشی ای را موفق تر می دانند که بتوان بیشتر با آن ارتباط برقرار سازند. پسرشی که در راستای تحقیق حاضر مطرح می شود این است که به جهت رشد و اعتلای کلاس های مجازی عملی و کارگاهی هنر، در راستای تحقق کارکردهای شش گانه نظریه ارتباطی یاکوبسن به عنوان یکی از کامل ترین نظریات ارتباطی، چه تدابیری را می توان اتخاذ نمود. هدف: هدف از تحقیق حاضر، تبیین راهکارهایی برای ارتقای کیفیت مقوله ارتباط و به تبع آن اثرگذاری بهتر و مطلوب تر در کلاس های آنلاین عملی وکارگاهی هنر است، که در این تحلیل در هریک از کارکردهای شش گانه نظریه ارتباطی یاکوبسین مورد کنکاش قرار می گیرد. روش شناسی: روش تحقیق در این مقاله توصیفی تحلیلی است و گردآوری منابع بر اساس اسناد کتابخانه ای صورت پذیرفته، لازم به ذکر است روش تجزیه تحلیل اطلاعات این تحقیق بر اساس تحلیل کیفی بوده است. یافته ها: الگوی ارائه شده یاکوبسن برای تفسیر فرایند ارتباط مابین موسسات آموزش عالی و اعضای هیئت علمی- دانشجویان در حوزه آموزش دانشگاهی و به طور خاص دروس کارگاهی و عملی رشته های شاخه هنر را می توان به کار بست و ذیل هریک از کارکردهای این الگو، راهکارهایی برای ارتقای جنبه طرح شده تبیین نمود. و بر بهبود فرایند ارتباط همت گمارد.
Keywords:
Authors
محمد زریابی
دانشجوی کارشناسی ارشد پژوهش هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
حسین عابددوست
استادیار گروه گرافیک، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران