بررسی وضعیت حقوقی مبتلایان به اوتیسم در حقوق ایران
Publish place: 6th National Conference on Humanities and Management Studies
Publish Year: 1399
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 1,236
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SPCONF06_0932
تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1400
Abstract:
اختلال اوتیسم نه به عنوان یک بیماری بلکه به عنوان اختلال رشدی است که با مشکلاتی در تعاملات اجتماعی و ارتباطات و همینطور رفتارهای محدود و تکراری شناخته می شود. افراد دارای این نوع اختلال در سطح متوسط و شدید واکنش افراطی یا تفریطی در مقابل محرک ها داشته و نمی توانند حسن و قبح امور را تشخیص دهند. اما تفاوت اصلی این دسته با مجانین در این است که افراد دارای اختلال اوتیسم از هوش خوبی برخوردارند. اما همانند اشخاص مجنون نمی توانند واقعیت امور را درک کنند. از لحاظ حقوقی نیز با توجه به یافته های پزشکی به نظر می رسد که این افراد نمی توانند قصد که به عنوان رکن سازنده اعمال حقوقی است، دارا باشند. بنابراین مقاله حاضر با استناد به یافته های پزشکی و کلیات اعمال حقوقی محجورین و تحلیل آنها به این نتیجه می رسد که افراد دارای اختلال اوتیسم در اعمال حقوقی خود فاقد قصد هستند و همچنین با توجه به اینکه این اختلال از ابتدا با آنها همراه است. لذا این افراد در اعمال حقوقی خود در حکم مجنون دائمی می باشند.
Keywords:
Authors
رضا کاوه
کارشناسی حقوق دانشگاه آزاد واحد سنندج