مقایسه اثر سایتوتوکسیک مشتقات الاژیک اسید روی سلول های HT-۲۹
Publish place: 21th National & 9th International Congress on Biology
Publish Year: 1399
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 386
نسخه کامل این Paper ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
BIOCONF21_0405
تاریخ نمایه سازی: 7 شهریور 1400
Abstract:
اسید الاژیک، یک فنل طبیعی با فعالیت های دارویی ارزشمند، اغلب در میوه ها ، سبزیجات و آجیلها یافت میشود. اورولیتین ها متابولیتهای اصلی اسید الاژیک هستند که در شرایط in vitro و in vivo اثرهای شیمیایی و ضد سرطانی دارند. سرطان روده بزرگ در میان پنج بدخیمی شایع در جهان است .تلاشهای زیادی برای معرفی ترکیبات جدید و موثرتر در برابر سلولهای سرطانی تهاجمی روده بزرگ انجام شده است. در مطالعه حاضر، ما اثرات urolithin A، B و فرم متیله شده urolithin A (mUA)، را به ترتیب بر سلولهای سرطانی روده بزرگ انسان ارزیابی و مقایسه کردیم. پس از سنتز UA ، UBو mUA ، سلول های HT-۲۹، یک رده سلول سرطانی روده بزرگ انسان، با افزایش غلظت این سه عامل برای چهار روز متوالی تیمار شدند. گفتنی است، تیمار شاهد ۰,۴ DMSO بود. برای ارزیابی زنده ماندن سلول ها، از آلامار بلو استفاده شد و تراکم نوری سلولها در ۶۰۰ نانومتر اندازه گیری شد. تعیین میزان زنده ماندن سلول ۹۶ ساعت پس از تجویز ۱۰ میکرومولار UA ، UBو mUA نشان داد که به ترتیب ۶۹ ، ۹۱ و ۱۰۰ سلول ها زنده بودند.با توجه به غلظت ۲۰ میکرومولار، زنده ماندن سلولها به ترتیب برای UA، UB و mUA بهترتیب ۷۲، ۸۵، و ۹۸ محاسبه شد. علاوه براین، پس از ۹۶ساعت تیمار با ۴۰ میکرومولار UA ، UB و mUA ، ماندگاری سلول به ترتیب ۷۲، ۶۰ و ۹۶ بود. بالاترین اثرات سیتوتوکسیک ۴ روز پس از تیمار با۸۰ میکرومولار UA، UBو mUA دیده شد، زیرا زنده ماندن سلول به ترتیب به ۵۶، ۵۰ و ۶۷ کاهش یافت. به طور خلاصه، یافته های فعلی نشان دادکه در غلظت های <۸۰ میکرومولار، UA باعث اثرات سمی بیشتری در مقایسه با سایر مشتقات اسید الاژیک داشت. اگرچه، تحقیقات بیشتری برای تایید نتایج ما در سایر رده های سلول سرطانی روده بزرگ مورد نیاز است.
Keywords:
Authors
شاهین قره داغی
گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
هانیه خوبان فر
گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
میلاد ایران شاهی
مرکز تحقیقات زیست فناوری، موسسه فناوری دارویی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران،
مریم مقدم متین
گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران،گروه تحقیقات تشخیصی و درمانی جدید، مرکز زیست فناوری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
فاطمه بهنام رسولی
گروه تحقیقات تشخیصی و درمانی جدید، مرکز زیست فناوری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران